donderdag 31 december 2009

Hartige hapjes uit de oven

Gewoon omdat het lekker is. En simpel.

250 gram witte bloem voor brood of pizza
6 gram droge gist
4 gram zout
een geut olijfolie
130 gram lauw water (giet niet ineens alles bij de rest, je ziet tijdens het kneden wel of er meer water moet zijn)
wat oregano (kan ook zonder of met andere kruiden)

Met deze ingrediënten maak je met de hand of met de machine een soepel brooddeeg dat je ongeveer 3 kwartier afgedekt en op een warme plaats laat rijzen.

Na het rijzen kneed je het deeg nog even.

Je rolt het uit tot 3 à 4 millimeter. Dat is gemakkelijk tussen twee vellen bakpapier.

Met een uitsteker (of met een glas, zoals ik dat doe) maak je rondjes.
Zo werk je al het deeg op.

Op de schijfjes smeer je wat rode pesto en leg je een in stukjes geneden zwarte olijf. Niet op de rand smeren!

Daarna vouw je het rondje dubbel en duw je de randen goed dicht.
Het is niet erg als een rand weer opent bij het bakken. Het lekt niet. Maar een gesloten hapje is wel mooier, vind ik.

Wanneer je de hapjes vormt, rijst wat af is alweer. Maar gerezen of niet, gebakken is het allebei lekker.

Dan rest enkel nog ongeveer een 17 minuten bakken op ongeveer 230 graden. (Kijk nu en dan, want elke oven is anders. Je verkiest waarschijnlijk geen hapje dat op karton lijkt.)

Omdat ik rap wilde weten of ik wat had, proefde ik snel. Recht uit de oven was het echt lekker. Maar het kan ook koud en ook in de oven opgewarmd de dag nadien, was het in orde.

Dit verpakt gemakkelijk en is dus goed om mee te nemen. (Het blijft beter heel dan het chocoladegebak dat ik met een mal van bloemsuiker voor zag. Tegen het moment dat ik het kon afgeven was er van de tekening niet veel meer over.)

Uiteraard kan je weer gaan variëren met de vulling.
Ik nam zwarte olijven en rode pesto omdat ik dat in huis had. De combinatie viel in de smaak en is zeker voor herhaling vatbaar.

zaterdag 26 december 2009

Kerstcadeautje

Nu mag ik weer wat posten.

De naam van de grote zus van het kleine petekindje trok ik.
Voor haar maakte ik dus een kerstcadeautje.
Een eenvoudige verteltas omdat ze net als ik van boeken houdt.
Ik las haar het boek al voor met en zonder de hond en de poes die ook in het boek voorkomen. Ze was helemaal mee en liet de hond spelen.
In de verteltas zat ook een net echt uitziende cd waarop ik het verhaal vertel.
Plezant dat ze zo kan genieten van verhaaltjes en boeken.


En ik maakte met veel plezier een sjakos met alles in en aan zodat ze "de madam" kan spelen.
Een zak met spulletjes om mee te nemen als ze weggaat, zodat ze zichzelf overal kan entertainen.






Het cadeautje voor groot petekind is al langer af. Ze krijgt het met Nieuwjaar.
Ze koos zelf de kleuren. Maar voor de rest moet ze dus nog even geduld hebben.
Vervolg, volgende week.

woensdag 2 december 2009

Kerstkaarten


Reeks 1: gestempeld op stof
Veel te druk naar mijn zin.


Reeks 2: Er waren eens twee dekentjes uit fleece...
Na het schrijven, stikte ik papier en stof aan elkaar.
Deze zie ik wel graag.

Hierbij mijn viruele kerstgroeten voor wie hier zou lezen!

Speculaas


Het was hier even stil. Een virus was op bezoek en het was geen bak- of naaivirus!

Bijna Sinterklaas en dus speculaas-bak-tijd.

200 gram boter
250 gram donkerbruine suiker (Ik nam 200 gram.)
mengen
2 eieren
mengen
10 gram speculaaskruiden
500 gram zelfrijzende bloem
mengen

Het deeg twee dagen afgedekt in de koelkast laten rusten.

Het deeg op kamertemperatuur laten komen.
Sinten, Pieten, of ... vormen.
Bij gebrek aan houten vormen het deeg uitrollen op een met bloem bestoven oppervlak en figuren uitsteken.

Ik stak de kleine, dunnere figuren 9 minuten en de grote, dikkere 22 minuten in de warmste oven van de AGA (ongeveer 220 graden.

Een Sinterklaas die een nogal hard gebakken mijter had en die ik dus niet kan weggeven, is al op bij een grote kop thee. Ik begon met een stukje, maar ...