zaterdag 20 april 2013

vrijdag 31 december 2010

Een verluiertafel voor klein petekind

Jongste petekind speelt graag met poppen.
(Ik had haar net nog aan de lijn. Dat ze mijn naam nu kan zeggen, dat doet me telkens opnieuw smelten.)

Ze heeft al heel wat poppen en poppenspullen. In de handel vond ik niets dat ze nog niet heeft én vooral dat ik ook nog eens mooi vind.
Zou ik zelf iets maken? Zouden 'de mensen' dan denken dat ik alleen nog maar zelfgemaakte dingen wil geven, dat ik het eigenlijk voor mezelf doe, ...
Ik wissel dus af wat dat betreft.

De laatste twee weken werden gekenmerkt door heftige onderzoeken en nog heftiger wachten op resultaten. Volgende week komt de laatste uitslag. Aan de feiten kan ik niks veranderen en wat ik zelf kan doen blijk ik goed te doen, maar dat wachten.
En dan kan naaien me gelukkig de nodige afleiding brengen.

Dus ik begon maar aan iets wat ze nog niet heeft: een verluiertafel gemaakt van een witgeschilderd nachttafeltje met verluierkussen, zakken aan de zijkanten ook geschikt voor dikkere spullen, aanpasbare pamper, fopspeenkoord, slabbetje, washandje en handoekje, doekjesdoos, opbergmandjes, knuffelpopje met jurkje.
De paarse stof duidde zus ooit aan als haar favoriete stofje.












Het zal al wel duidelijk zijn dat ik val op sober.
Handleidingen gebruik ik zelden. Ik denk gewoon graag na over hoe ik het zal ineensteken.

Groot petekind kreeg naast haar cadeau uit de winkel grotere knuffelpop
met een winter- en een zomer garderobe en een knuffelhondje. De poppen maakte ik toen ik de vorige keer in de onderzoekstijd zat.

De laatste maanden postte ik geen naaispullen meer. Dat is niet omdat ik niet meer zou naaien, wel omdat ik een schriftelijke naaicursus volg. Ik stuur mijn gemaakte dingen op en krijg ze dan terug. Heerlijk om te doen en ik leer de kneepjes van het vak.
Ondertussen zijn de nieuwjaarsbrieven gelezen en de pakjes uitgedeeld. De tafel viel in de smaak. Mama en papa vinden het mooi om in de woonkamer te zetten en klein petekind begon meteen haar pop te wassen en bleef maar wassen.
En hier zie je haar grote zus die het tafeltje 'schikte' voor op de foto. Ik zei haar wat de bedoeling was en ze liet de pop zitten en stopte zich er uit zichzelf achter. Ze heeft graag dat we foto's van haar trekken, maar nu had ze echt door dat ik het tafeltje ook wilde.

woensdag 1 december 2010

Veenbessencake



Tegen het einde van het jaar worden er weer veenbessen verkocht. Ik hou echt van die smaak. Dus moest er ook een cake met deze bessen komen.

75 gr suiker mengen met
35 gr boter
2 eieren toevoegen en mengen
1 potje van 125 gr natuurjoghurt en
5 gr citoenrasp toevoegen en mengen
150 gr zelfrijzende bloem en
een klein beetje bakpoeder erbij zeven en mengen
170 gr veenbessen (een half zakje dus)voeg je als laatste toe en je mengt een laatste keer zodat de bessen goed bedekt zijn met het deeg.

Ik gebruikte een siliconen bakvorm omdat deze cake niet te heet wordt gebakken.

Het deeg gaat een hele tijd in een oven van ongeveer 170 graden. Na drie kwartier begin je te kijken of er geen deeg meer hangt aan een mes dat je in het midden van het deeg steekt. Is dat niet meer het geval, dan mag je cake uit de oven.

Een dubbele hoeveelheid staat hier nu in de oven. Zo was het zakje meteen op want het lag er al even. De volgende keer gaat de helft ervan in de diepvries. Want wat is dit een grote cake. Eventuele bezoekers zullen de eerste dagen niet met honger naar huis gaan.

donderdag 25 november 2010

Een verwarmend drankje voor koude dagen


Het is weer kouder en dan vinden wij dit drankje lekker en verwarmend.
Wat je in de eerste plaats nodig hebt is appelsap. Geen idee of het met het gewoonste sap uit het warenhuis ook smakelijk wordt, want dat probeerde ik nog nooit. Wij gebruiken het sap van onze eigen bomen dat we lieten persen. Vers geperst sap en troebel sap zullen alvast een prima basis vormen. Ik hoor graag ervaringen met andere appelsappen.

appelsap
enkele schijfjes geschilde gember
een kaneelstokje
enkele kruidnagels
versgeraspt nootmuskaat

Alle toevoegingen kunnen ook als poeder uit een potje komen.

Het sap samen met de toevoegingen verwarmen en laten trekken in een kookpot.
Dat is het.

Hoeveel kruiden je gebruikt én welke verhouding je neemt én hoelang je het laat trekken, dat kies je naar eigen smaak. Voor mij is verse gember heel welkom. Wat een geur en smaak! Ik zet de kookpot in de Aga (de oven met iets minder dan 100 graden) en na een uur is het dan goed. Langer trekken geeft een straffere smaak. Ik heb dat liever.

Zonder Aga kan je het in een oven zetten die afkoelt nadat je hem hebt hebt gebruikt voor iets anders.
Of je verwarmt het geheel, laat het trekken zolang je wil en je warmt alles weer op.

De goede samenstelling is gedurende drie winters uitgeprobeerd en dit is het blijvertje. vanmiddag werd het ook goedgekeurd door onze buurjongen.

Geprobeerd met gewoon appelsap? Laat maar weten of het smakelijk is!

vrijdag 19 november 2010

Witte choco


In de koelkast stond room die op moest. Tijd voor een experimentje dus.
Dit is wat ik gebruikte en deed. Meer dan een variatie op ganache is het niet. Maar omdat het wel lekker is, schrijf ik het hier op.

50 gr koffiebonen
100 ml room
200 gr witte chocolade

Wees gerust, die koffiebonen gaan we niet in de choco draaien.
Je kan ze wel overgieten met de room en wat laten staan. Zo komt de koffiesmaak in de room.
Als je na een halve dag de room zeeft en opwarmt, kan je de chocolade erin smelten.
Nu enkel nog roeren en in een pot gieten.

Ik eet dit op mijn boterham, man doet wat in een borrelglaasje en lepelt het uit.
Van hem mag ik dat nog maken.

Er staan nog brikjes room in de koelkast. Volgende week probeer ik het met donkere chocolade. Daar zal ik graag sinaasappelzeste in lusten, vermoed ik. Mijn favoriete combinatie die je al kent als je hier al langer leest.

Heb je het liever meer of minder vloeibaar, dan pas je de verhouding room en chocolade gewoon aan je smaak aan.

woensdag 27 oktober 2010

Herfstcake


Van de meeste appels uit de tuin werd opnieuw sap geperst.
Mijn favoriete soort Topaz mocht nog even blijven hangen. Dat vind ik echt de allerlekkerste appel om puur natuur te eten. Ik kocht ze al jaren bij de bioboer achter de hoek, maar nu staan ze ook in ons boomgaardje. De bioboer verkocht een deel van zijn bomen. De smaak is prima, maar de meeste appels zijn nog appeltjes aan die jonge bomen. Dus aten we appelmoes en appelcake.

Voor de appelmoes stoof ik geschilde appelstukjes in een beetje water tot ze zacht zijn en ga er dan met een garde door. Ik doe dat tot er geen brokjes meer in zitten. Dat gaat vanzelf als de appels zacht zijn. Suiker in appelmoes, daar moet ik niet van weten. Dat komt er dus niet in. Maar het kan natuurlijk wel volgens smaak.

Er was een beetje appelmoes over. Dat ging de koelkast in.

Omdat er nog enkele appeltjes over waren, wilde ik nog een appelcake maken. Maar graag eens een andere dan anders. En dat ik gelukt, dus mag het hier staan.

- 200 gr zelfrijzende bloem
- 20 gr maïzena (kan je weglaten)
- 1/2 zakje bakpoeder (moet niet, maar geeft toch een beter resultaat)
- 75 gr suiker
- 3 soeplepels olijfolie (of een ander soort)
- 2 eieren
- 3 grote soeplepels appelmoes
- 10 gr koekkruiden of speculaaskruiden (of kaneel, gember, ...)

Alles goed mengen en er heel veel appelschijfjes op leggen of rechtop in duwen.
Dat stond 40 minuten in een oven van 160°.
Ik gebruikte een ronde silicone-bakvorm.

Ik vond het echt lekker, maar man heeft het liever zonder de kruiden.
En het allerlaatste restje appelmoes was lekker bij de cake.

Volgende keer een drankje dat hier bij past.

donderdag 16 september 2010

Kokoscake

Waarom het dit werd:
- Die avond zou ik voor een dessertje zorgen om mee te nemen;
- Ik wilde dat het eetbaar zou zijn zonder afwas te maken;
- Het moest snel klaar zijn, want ik was aan het naaien aan dingen die ik klaar wilde hebben om ze af te geven;
- Er was een restje droge kokos en kokosjoghurt in huis en verder niet zoveel.

175 gram suiker en
175 gram boter
mixen met de kloppers van de mixer

1 potje kokosjoghurt toevoegen
en opnieuw mixen

Vergeet op dit moment niet om even te proeven! Lekker! Ik vond het zoet, maar het kan een basis zijn om toefjes mee te maken op cake of je kan een grote cake doorsnijden en hier een laag van te smeren.
Maar nu moet het cakedeeg worden.

2 eieren erbij
en opnieuw mixen

50 gram kokos (iets meer mag ook) en
50 gram cacao toevoegen
en alweer mixen

1/2 zakje bakpoeder en
225 gram zelfrijzende bloem toevoegen
en een laatste keer mixen met die kloppers

Ik maakte er deze keer cupcakes van. Ze stonden 14 minuten minuten in een oven van 220 graden.

En waarom mogen ze van mij hier staan?
Zo licht en luchtig dat ze werden!
Het begon met dat wensenlijstje en heel gewoon op goed geluk met wat samenvoegen, maar het mag blijven. Ik vind ze lekker en maak dat zeker nog opnieuw. (Met een andere smaak wil ik dat toch ook nog eens proberen.)

Op de foto staat de allerlaatste. Wachten op zon voot beter licht doe ik niet. Ik eet hem op.

vrijdag 10 september 2010

Kaastaart met bosbessen

Mijn beide zussen lusten graag plattekaastaart. Een koude bereiding met gelatine op koekjes.
Man en ik houden van gebakken kaastaart. Al langer wilde ik dat weleens proberen. Maar nu mijn zussen en de hele familie hier zouden komen, wilde ik weleens zien of zij ook een gebakken versie zouden lusten.
Dit recept schreef ik op na heel wat lezen in verschillende kookboeken.
En het was echt helemaal wat ik wenste. Gelukkig maar, want ik probeerde het niet vooraf al een keer.

500 gr platte kaas (mager mag ook)

3 eieren (2 grote is ook voldoende)

1,2 dl room

Samen mengen (mixer met kloppers gebruikt)

100 gr suiker (Ik gebruikte 50 gr gewone suiker en 50 gr vanillesuiker die ik zelf maakte in een bokaaltje met een vanillepeul met suiker.)

1 zakje vanillesuiker (Als je geen zelfgemaakte vanillesuiker hebt.)

30 gr bloem

Samen mengen

Beide mengsels samenvoegen

Bladerdeeg in een bakvorm leggen en prikken met een vork

Het mengsel in het deeg storten

200 gr bessen toevoegen op het deeg (Ze zakken er vanzelf wel wat in.)

50 minuten op 200 graden (controleren of het mengsel stevig is)

Het mengsel komt hoog op en zakt in bij het afkoelen.

Pas na het afkoelen de taart ontvormen.

Het was enorm lekker, vond ik zelf. En gelukkig vond ons bezoek dat ook.
(Ze vroegen om hen het recept te mailen.)

Met een beetje citroenschil en sap in het mengesel kan dat toch ook niet slecht zijn. Dat probeer ik de volgende keer.
In verschillende recepten stond dat, maar op dat moment had ik geen (onbespoten) citroen.

vrijdag 2 juli 2010

Koud

Met deze hitte is een beetje afkoeling heel deugddoend.
Fruit mixen en bevriezen in een vormpje met een stokje is doeltreffend.
Bij gebrek aan de echte vormpjes kunnen kleine bekertjes en lepeltjes zeker ook dienst doen.

De combinatie van vandaag bevatte een geperste sinaasappel, ontpitte kersen uit de tuin en platte kaas.
Dat laatste gebruikte ik hiervoor nooit eerder, maar het kan wel.
Het fruit was zoet genoeg, zodat je geen zoetstoffen hoeft toe te voegen en het het gezond blijft.

Wanneer ik enkel fruit gebruik, smaakt het zuriger. Daar hou ik wel van. Maar dan is het ijs harder en eet het anders. Ierder zijn zin...

En nu zijn ze op en ik dacht niet aan een foto. Vandaag waren de ijslolly's roos, maar kon je zelf wel bedenken.

woensdag 30 juni 2010

Zakjes



Voor twee jarigen in juni. Kleine zakjes met een centje, zodat de centjes niet gewoon maar bij het huishoudbudget gaan. Voor liefhebbers van wat erop staat.
Vrij borduren met de naaimachine deed ik al meer, maar het bleef altijd bij proeflapjes. Maanden geleden borduurde ik al wasdraden vol. Deze keer was het 'voor echt'. Ik zie nog heel wat mogelijkheden. Inspiratie genoeg...

maandag 21 juni 2010

Aardbeientaart



Aardbeien uit de tuin zijn zo lekker!
Het lekkerst zijn ze vers van de tuin in de mond. Maar er zijn er veel tegelijk dit jaar, zodat we er ook andere dingen mee doen.
Een drankje van joghurt of melk met banaan en aardbeien bijvoorbeeld, daar houden wij wel van.
Maar als er een restje zanddeeg is (van de tractorenkoekjes, bewaard in de diepvries) en er is een potje vanillepudding én er zijn aardbeien, dan is aardbeientaart toch rap gemaakt.
Die pudding zou banketbakkersroom moeten zijn of nog beter banketbakkersroom met slagroom gemengd zoals de bakker het hier doet. Maar dat deed ik deze keer dus niet.
Ik rolde het deeg uit en legde het op bakpapier in een kleine vorm, bakte het blind, liet er wat chocoladedruppels in smelten toen het nog warm was, smeerde de chocolade over de bodem om deze stevig te houden, liet de bodem afkoelen, deed de pudding erop en daarna een hoopje aardbeien en zette de taart in de koelkast. Het was rap en simpel gemaakt en het resultaat was prima. Ik krijg er meteen weer zin in.

Rugzakje







Voor een nieuwe tiener. Een rugzakje met vakje binnenin voor een balpen en kleine spulletjes gevuld met tractorkoekjes.

vrijdag 4 juni 2010

Lekker fris

Een handje verse aardbeien mixen met een handje diepvriesframbozen en een geutje limoncello. Dat is lekker en verfrissend bij dit heerlijke weer, vinden man en ik.
En pas na de laatste hap dacht ik aan een foto...

Limoncello is een likeur op basis van citroenen. Het is een spijstering bevorderend drankje staat op de fles en ik heb ervaren dat het inderdaad goed doet na een zware maaltijd. Maar eigenlijk vind ik het gewoon erg lekker. Op de fles staat ook dat het past op ijs of fruitsla, vandaar mijn experimentje. Limoncello is te koop in het warenhuis.

Wat fruitsoorten en combinaties betreft, zullen hier zeker nog mogelijkheden uitgeprobeerd worden.
Voor kinderen kan je een beetje appelsiensap toevoegen, maar het kan ook zonder vloeistof. Grote zus van klein petekind at een grote potie van gemixte ingevroren frambozen zonder enige toevoeging. Dat mixen lukt hier het best met het hakmolentje van de mixer.

Hoe meer ingevroren fruit hoe vaster, hoe meer vers fruit wordt toegevoegd, hoe meer het resultaat vloeibaar is. Dat is naar ieders smaak. Iets tussenin heb ik zelf het liefst. Dan is het nog heel koud en verfrissend en zo komt de smaak van het fruit tot zijn recht.

zondag 9 mei 2010

Witte chocolademousse met peper en munt

Voor een buurvrouw...

185 gram witte chocolade
2 dl slagroom
1 koffielepel versgemalen zwarte peper
10 muntblaadjes (6 versnipperen, 4 heel laten)

- de chocolade smelten
- de room opkloppen tot zachte pieken
- een beetje room door de chocolade mengen
- de chocolade door de room vouwen
- peper en munt er op het einde luchtig door spatelen
- minstens een half uurtje koud zetten in de glazen

De kwaliteit van de chocolade is van groot belang. Met chocolade met de olifant lukt het vanzelf, met goedkope chocolade trekt het echt op niks.
En gebruik je donkere chocolade,dan is de smaak wel ok, maar dan kan je het snijden. Ik spreek uit ondervinding. Want als liefhebber van zwarte chocolade moest ik toch eens proberen. Maar het blijft bij één keer.

Je kan de mousse presenteren in bijvoorbeeld 4 champagnefluitjes of -coupes. Maar je kan ook kleinere porties maken. Ik gebruikte borrelglaasjes. Dan heb je uiteraard meer hele muntblaadje nodig om elk glas van een blaadje te voorzien.
Ik maak daarbij ook een heel ander dessert, want de smaak ligt je of ligt je niet. Het gezin van mijn ene zus is er helemaal weg van en het gezin van mijn andere zus heeft liever fruitdessertjes. Van man zou ik het heel vaak mogen maken. Maar hoe smal hij nu ook is, dan kan hij binnenkort niet meer door de deur, vrees ik.

De glaasjes links bovenaan, die zijn met de mousse gevuld. Hier zie je ze nog zonder muntblaadje. Er stonden er nog in de koelkast en ik weet niet meer of ik de hoeveelheden verdubbelde.

donderdag 29 april 2010

Groot petekind

Zaterdag vierden we feest voor groot petekind. Man maakte vooraf en tijdens het feest heel veel foto's en ik speelde met die foto's. Ik leerde al experimenterend Picasa kennen. En dat zal hier ook nog van pas komen.

We maakten kaarten voor de familie en kaartjes die ze kan uitdelen aan haar klasgenootjes enz. En ook een zakje met foto en koek om de bezoekers te bedanken.

Nu ben ik bezig aan een fotoboekje als herinnering voor het feestvarken. Op de foto's is duidelijk te zien dat ervan genoten heeft.

Groot petekind vroeg me maanden geleden of ik haar kleed wilde maken.
Toen durfde ik niet zeggen dat ik dat zou kunnen. Maar ik beloofde haar wel dat ik haar die dag een kledingstuk zou geven. Ze koos zelf een model en stof. (Ze koos het allersimpelste rokje. Veel eenvoudiger en gewoner dan het vorige rokje dat ik voor haar maakte, maar waarvan ik vergat een foto te nemen.)
We kozen samen nog wat passende accesoires. De zak die ze al eerder kreeg wilde ze erg graag nog een keer. Dat model heb ik eigenlijk al veel gemaakt. Het is altijd een succes. (En in mijn omgeving zie ik nu veel tassen die ik maakte. Ze worden dus gebruikt.) Deze keer maakte ik er een zakje in.
 
Posted by Picasa


Groot petekind is helemaal gek op al wat geel of lichtblauw is.
En lichtblauw dat vroeg en kreeg ze al eerder.
Maar mooie gele stof vinden, dat bleek niet vanzelfsprekend te zijn. Voor de verpakking gebruikte ik geel inpakpapier om een ladenkastje mee te bekleden. En een prettig geel boek zorgde mee voor de gele noot.
Het viel gelukkig allemaal in de smaak!

dinsdag 27 april 2010

Rok - broek

Het is niet omdat ik niets schrijf, dat ik niets deed.

Eigenlijk betekent het enerzijds dat ik vergat om foto's te nemen.

En anderzijds betekent het dat mijn wil groter was dan mijn hoeveelheid energie en dat ik op de blaren moest zitten.

De laatste weken ging er heel wat energie naar het feest voor groot petekind. Maar daarover kan ik nu nog niet veel kwijt.

Even geleden maakte ik een rok voor mezelf en een rokje op bestelling voor groot petekind. Beiden worden ze met plezier gedragen. En dat geeft toch voldoening!
Ik maak zeker nog rokjes voor mezelf! Ik kijk dus uit naar paseende stof.

Ik ben ook al een hele tijd met een witte linnen broek voor mezelf bezig, maar dat vlot minder. Ik heb ze veel te groot gemaakt en ze zou echt mooi moeten aanpassen bovenaan. Dus ik zet in elkaar, ik pas, ik haal uit elkaar en ik zet weer in elkaar. Dan zie ik dat de rits deze keer niet deftig zit en zal ik ze nog eens uit elkaar halen,... Deze broek zorgt dus nog niet voor voldoening. Maar de pijpen, die zijn al helemaal naar mijn zin. Het gaat enkel nog om de bovenste centimeters.

Nooit was het mijn bedoeling om kleding te maken. En nu doe ik het met veel plezier. Ik kan nog zoveel leren.

Op vraag:
 


Ondertussen is deze rok gewassen en past hij beter. Hij zit nu als gegoten en draagt echt aangenaam. Hij blijkt draagbaar bij kouder en bij warmer weer. Want ook met blote benen is hij goedgekeurd door iemand die kan naaien. Het is een iets dikkere stof die ik ooit kreeg en die hier al jaren lag te wachten op wat oefenen.

De linnen broek vordert. Ze past en de rits zit er nu helaal goed in, maar nu heb ik bij één pijp de zoom een beetje scheef gestikt. Ik weet nog wat te doen...

maandag 5 april 2010

Een chocoladebom

Chocolade, dat kon in de smaak vallen als haar smaak nog dezelfde zou zijn als vroeger. Dus probeerde ik wat uit.
Het is een feestrecept, niet eentje met weinig suiker deze keer. Maar het was Pasen, dus dat kon wel een keertje.
Ik had niet verwacht dat ik het ook zelf wel lekker zou vinden.
We hebben er aan zee samen van gesnoept. En toen er nog een heel klein (en niet meer fotogeniek stukje) over was, bedacht ik pas dat ik geen foto had genomen.

150 gr boter (Ik gebruikte sojaboter.)
150 gr pure chocolade (70%)
150 gr suiker
150 gr zelfrijzende bloem
4 eieren

chocolade (70%)
room (Ik gebruikte sojaroom.)
versiering (eventueel)

Boter en chocolade smelten en mengen.
Suiker toevoegen en mengen.
Bloem toevoegen en mengen.
En eieren toevoegen en mengen.

Je verkrijgt een heel vloeibaar deeg dat je gemakkelijk in een grotere bakvorm of in verschillende kleine vormpjes kan gieten.

Ik bakte in een oven van ongeveer 160 graden. Het duurde wel even. Na een half uur keek ik regelmatig hoever het stond. Hoelang ik precies bakte weet ik niet meer. Dat is voor een volgende keer.

En deze opmerking is vooral voor mezelf: wacht tot het gebak is afgekoeld voor je verder gaat!

Ontvorm het gebak en laat het ondersteboven verder afkoelen.

Voor de bedekking heb je chocolade en room nodig die je samen smelt. Ik weet niet meer hoeveel ik gebruikte. Je ziet, ik moet het toch echt nog een keer opnieuw doen. Het warme mengsel moet vloeibaar genoeg zijn om te kunnen gieten zodat het gebak mooi bedekt wordt.

Tot slot legde ik er halve witte chocolade-eitjes op om er een Paas-gebak van te maken.

De niet-van-zoet-houdende man van ons gezelschap hield wel van de bedekking van de taart. Er zat extra veel op, want zo bleef de taart heel op weg naar zee tussen de bagage. Ze plakte stevig vast aan het bord. En man, die zou de bedekking oplepelen als een chocolademousse.

Nog een laatste opmerking voor mezelf: een volgende keer wil ik er cupcakes van maken met zilveren bolletjes erop.

En nog een keer langs deze weg een welgemeende DANKJEWEL voor de dagen aan zee!

donderdag 1 april 2010

Paashazen, zoete broodjes



Ik probeerde al verschillende recepten voor zoete broodjes, maar naar dit recept grijp ik toch het meeste. Het bevat het minste vet en het minste suiker van alle recepten die ik maakte. En de trouwe lezer die weet dat ik daar wel om geef.

500 gr witte bloem voor brood
200 ml melk (koemelk, sojamelk, rijstmelk, ...)
12 gr droge gist (of dubbel zoveel verse gist)
30 gr suiker
20 gr boter (sojaboter kan ook)
2 eieren
mespuntje zout

Meng alles tot een soepel en niet te nat deeg. Is het deeg toch te nat omdat je bijvoorbeeld grote eieren hebt en daar niet vroeg genoeg aan dacht (zoals ik soms), dan kan je wat extra bloem toevoegen. Bij te nat deeg kan je namelijk moeilijker figuren maken.

Het deeg laat je een half uur afgedekt rijzen.
Dan maak je een grote lap van je deeg. Dat gaat vlot tussen bakpapier.
Met de steker maak je de gewenste figuren die je kan bestrijken met losgeklopt ei. Doe dat nu, niet na het rijzen. Je duwt het deeg anders terug plat.
Nu laat je de broodjes weer een goed half uur rijzen. (langer mag ook, maar is niet echt nodig)

Je bakt de hazen ongeveer 15 minuten in een oven van ongeveer 200 graden.
Dit zoete deeg is snel goed gebakken. Controleer best even tegen het einde van de baktijd. Je ziet het wel aan de kleur wanneer ze klaar zijn.

De gebakken hazen laat je afkoelen op een rooster en je plakt er wanneer ze nog warm zijn de ogen op. Ik gebruikte chocoladedruppels.

Dit recept is hetzelfde als dat voor sandwiches (onderdeel van vorig bericht).
Sandwiches vorm je door het deeg na het eerste rijzen te verdelen in bolletjes die je plat drukt en dan oprolt en verder vormt. De naad leg je onderaan. Al het overige blijft gelijk.

maandag 29 maart 2010

Een feestje

Klein petekind en ik zijn op dezelfde dag een jaartje ouder geworden. En dat hebben we gevierd.

Ik bakte:
- aperitiefhapjes met pesto, olijven, ...

- pistolekes en sandwiches, waaronder varkentjes op vraag van de grote zus van klein petekind

- witte chocolademousse met peper en munt, appelgebak, taart met slagroom en frambozen met chocoladeversiering, taart met chocolade en appelsien en pruimencake

We kwamen niets te kort. Bijna de helft bleef over. Dat wist ik van te voren, want het was echt veel te veel. Maar ik wilde graag voor elk wat wils. Ik houd graag rekening met de goesting van iedereen. En de dag nadien had iedereen nog wat te snoepen. En heb ik gerecupereerd...

Mocht iemand zitten wachten op een recept. Laat maar weten!

Zo, nu kan ik onthouden wat ik wanneer en waarvoor en vooral voor wie maakte.
Hierbij ook een foto van de pop die zus en wij zo mooi vinden.

woensdag 24 maart 2010

Voor de klas van zus

Zus had twee wensen voor haar klas.


Ten eerste wilde ze graag een kikker om op te hangen in de kikkerklas, zoals haar klas heet.
De buik is een zak waar wat in kan. Om een 'buik' te hebben als er niks zit voor een activiteit, maakte ik een uitneembare dikke buik.


Ten tweede wilde ze een lap met lapjes waar iets onder kan.
Deze is voor in de boekenhoek.
Om bijvoorbeeld memorie te spelen.
Zus zorgt zelf voor wat onder de lapjes komt. Met velcro kan ze verschillende spelletjes voorzien.

dinsdag 9 maart 2010

1 jaar!


Klein petekind wordt volgende week 1 jaar!
En dat vieren we.
Met een koopcadeautje dat hier al bijna een jaar ligt en nog stamt uit mijn prenaaitijdperk. Zus is er weg van, maar dat wist ik niet op het moment dat ik het kocht. Man en ik zagen het gewoon heel graag en wilden het graag kopen voor iemand. Klein petekind was nog te klein, maar zou niet zo klein blijven.
Toen we voor Sinterklaas naast mama's ziekbed samen in boekjes keken, wees ze me aan dat ze die pop wel wilde voor haar dochtertjes. Laat dat nu net die pop zijn waar wij ook voor gevallen waren. Ik heb maar meteen verteld dat wij ze al kochten. Er staat op de doos dat ze voor kinderen vanaf 1,5 jaar is. Maar zolang gaan we niet wachten. Dat sprak ik met zus af. Ik ben dus al zeker dat de mama van klein petekind het ok zal vinden.

Maar niks naaien kon ik toch niet. Ik zag een keer iets met letters op een Engelstalige blog of site. Die techniek wilde ik weleens proberen. Het werden een cijfer en een kroontje. En een verjaardagsslab kon er ook nog uit de stof. De achterkant is ondoorlaatbare was- en strijkbare stof die ik eerder voor een schort gebruikte.




De paarse stof kocht ik speciaal voor de zus van Man's petekind. Ze is gek op vlinders. Ik maakte een schoudertas met klein zakje voor haar verjaardag. Ze was er erg blij mee! Dat kon ik wel inschatten: ze is zo gek op vlinders en ze vroeg haar zus vaak of ze haar tas mocht gebruiken. Voor Man's petekind maakte ik eerder onder andere zo'n tas met Nieuwjaar. Het is een plezant modelletje, vind ik.
De kroon en slab konden nog uit een afgeknipt restje van de tas.