dinsdag 28 juli 2009

Fris en fruitig

Bij het begin van de zomer had ik zin in een verfrissend ijsje. Maar het was pas zomer en dus was er niets in huis. Toen bedacht ik dat ik ooit in een kookboek las dat je een banaan die half bevroren is, kan mixen tot iets lekkers.

Het klopte. Je moet even geduld hebben tot die banaan wil bevriezen, maar dan krijg je door hem alleen maar te mixen wel iets verrassends, vind ik. Het lijkt wel een ijsje. De textuur is echt de moeite. Maar het smaakt uiteraard wel naar banaan en daar moet je voor zijn. Man vond het niet echt lekker.

Ik was benieuwd of het ook met ander fruit lukte. Dus ging er ook ander fruit in de diepvries.
Gemixte halfontdooide frambozen zijn zo heerlijk! Ik hoef er niet veel van, maar het is echt lekker en verfrissend. Net stevig smakend sorbet. Dat is zeker een blijver!

Met kersen vind ik het minder lekker dan met frambozen. Maar vooral het ontpitten van de kersen is wel wat werk (zonder ontpitter).

We hebben een echte eettuin. Man werkt heel graag in de tuin en ik leef me uit met de oogst! Een experimentje nu en dan levert weleens wat op...

zondag 26 juli 2009

Kaaskoekjes

Een gemakkelijk en snel aperitiefkoekje.
Vorige zomer al experimenterend gemaakt en het werd een blijver voor bezoekers. Het gezin van zus at vorig jaar het experimentschaaltje heel rap leeg, nu maar een dubbele portie gebakken.
Maar dit zijn de verhoudingen. Van alles evenveel.

100 gram geraspte of fijngemaakte oude kaas
100 gram boter
100 gram gewone bloem

Boter en bloem vermengen, kaas toevoegen en mengen.
Balletjes rollen en met een vork op een bakplaat platter drukken.
12 minuten in een oven van 220 graden.

En als laatste geduldig wachten tot ze wat afgekoeld zijn.

Vandaag maakte ik ze naturel. Maar met wat paprika of provencaalse kruiden of ... naar keuze kan het ook. Wanneer je kruiden op de koekjes aanbrengt in plaats van ze te mengen in het deeg, verbranden deze snel. Daar let je dan best op. (langer in een iets koudere oven)

Oudste neef kan er niet afblijven.
Volgens man gaat het als met chips: als je begint, eet je verder.
Het is niet gezond, maar voor een keertje...

vrijdag 17 juli 2009

Een fris en fruitig drankje

Water drinken is gezond en ook wel lekker, maar soms wil ik weleens wat anders.
En dan bedoel ik niet dat zoete spul uit de winkel.

Dit recept wil ik wel onthouden.

De basis is simpel. Je kookt wat sappig rood fruit in een bodempje water.
Het sap dat je zo verkrijgt (je kan het fruit laten uitlekken in een vergiet), koel je af.
Het koude sap vermeng je met (gekoeld) water en ijsblokjes.
Voeg daar eventueel nog een paar (bevroren) bessen bij en je hebt een heerlijk drankje dat even koel blijft.

Liefhebbers kunnen suiker of een ander zoetmiddel toevoegen tijdens het koken of op het eind. Je kan ook kiezen voor eerder zuur of eerder zoet fruit, natuurlijk.
Zelf hou ik echt van zuur, dus suiker toevoegen doe ik niet vaak.

Ik probeerde het drankje met zure krieken en ook met lekkere frambozen.

In een mooi groot glas met een lange lepel en een rietje en dan in de zon ermee!
Als kind kregen we op schoolreis een drinkbus mee met versgemaakt citroensap.
(En boterhammen met ei.)

Heerlijk was dat. De smaak ligt nog vers in mijn geheugen. Zou het daarom zijn dat ik dit drankje zo graag heb?

Toch nog even aanvullen (30 juli). Met rode bessen vind ik deze limonade echt heel lekker. Ik deed er voor de liefhebbers en deze keer ook voor mezelf een beetje agavesiroop bij.
Omdat ik het zo geslaagd vind en omdat er hier echt veel rode bessen hingen (nu is alles weg), maakte ik veel sap en stak het in ijsblokzakjes in de diepvries.
Ik kan dus nog even verder, typ ik met zo'n glas lekkers in de hand!

donderdag 9 juli 2009

Koekjes

Bakken doe ik absoluut het allerliefste in de keuken. Niet dat ik niet van wat anders hou. Groenten en fruit kunnen me bijvoorbeeld ook erg bekoren, maar toch eerst nog een bakreceptje. Ik heb er al veel mee 'gespeeld', maar ik vertrek meestal van deze basis.

200 gram bloem
100 gram boter
75 gram suiker
1 ei (M)
en een snufje zout

Meng eerst boter en suiker, doe dan het ei erbij, meng opnieuw en voeg dan in twee keer de bloem erbij met het zout. Meng tot een stevige bal. Hij mag niet te nat zijn, dat geeft een plakboel bij het uitrollen. Wanneer ik eieren van onze kippen gebruik, neem ik iets meer bloem. Leg de bal in plastiek een tijdje in de koelkast.

Na minimum een half uur kan je het deeg uitrollen. Ik pak ongeveer 4 millimeter. Vergeet je aanrecht niet met bloem te bestrooien!

Steek nu koekjes uit met de rand van een glas of met een uitsteekvormpje.

Leg de koekjes voorzichtig op een bakplaat. Ik leg ze op bakpapier: minder afwas en vooral minder vet!

Ik steek ze ongeveer een kwartier in een oven van ongeveer 220 graden.
Na de helft van de tijd draai ik, de plaat om.
Maar lees niet over 'ongeveer'. Kijk nu en dan en probeer wat uit.

Vroeger bakte ik enkel ronde koekjes. Ik gebruikte altijd een glas. De grootte kon variƫren.
Maar ondertussen heb ik een hele hoop uitsteekvormpjes. Dat kost niet veel (ooit kocht ik er 4 voor een euro) en dan heb je voor elke gelegenheid wat.


Vlak voor Kerstmis maakte ik een deeg met cacao en kokos. Ik maakte er sterrretjes van en dropte in het midden een zilveren eetbaar pareltje. Man en ik vonden ze mooi en lekker, dus maakte ik er ook voor op het feest.

De week daarna was het alweer feest. Na de nieuwjaarsbrieven vroegen jongste zus en schoonbroer of ik het eventueel zou zien zitten om koekjes te bakken (in plaats van doopsuiker) voor hun dochtertje dat op komst was. Hoewel ik niet gewoon ben met grote hoeveelheden te werken, heb ik niet lang getwijfeld. Ik ging bakken voor mijn tweede petekindje!

Dus vanaf dan mocht (lees misschien wel 'moest') iedereen (behalve iedereen die zus kent) koekjes proeven tot ik een recept had dat iedereen ok vond. Dat is het bovenstaande. Want bij alle variaties die ik vond en bedacht, was er wel iemand die het te speciaal vond. Zelf ben ik (maar dat kon je zelf al bedenken als je een vorige post las) fan van appelsienschil in het deeg en heel pure chocolade rond het koekje. Sop daarvoor de helft van een afgekoeld koekje in gesmolten chocolade en leg geduldig weer neer op bakpapier tot de chocolade hard is.

Voor de doopkoekjes gebruikte ik een bloemvorm en een beervorm. Op de bloemen kwamen weer de zilveren pareltjes. En de beertjes gaf ik ogen met een klein beetje gesmolten pure chocolade die ik aanbracht met een tandenstoker.
Ondertussen zijn ze allemaal uitgedeeld.
Zus zei me telkens hoeveel mensen ze die week verwachtte en ik kon voor verse koekjes zorgen. Dat maakte het haalbaar.

Voor nooggevallen had ik deeg in de diepvries. Niet uitgerold deeg ging echt prima, maar de ingevroren vormpjes vind ik maar niets. Het uitzicht beviel me niet.

De koekjes gingen in een mooi doorschijnend zakje met een lentegroene strik errond en met een mooi etiketje met haar naam en geboortedatum erop.
Simpel maar voor mij bijzonder om het te mogen doen!
Ondertussen (bijna 4 maanden in ze nu) schonk de kleine meid al haar mooiste lach!

Deze koekjes kan je makkelijk met kinderen maken. De jongsten willen met plezier vormpjes kiezen en uitsteken. En zijn ze wat groter, dan kunnen ze telkens meer. Ik maakte ze ooit met een meisje dat moeite had met metend rekenen. Er valt dan heel wat te wegen, ook volle pakken ter vergelijking.
Tja, ik heb jarenlang lesgegeven in het eerste leerjaar, die 'leermicrobe' ben ik nog niet kwijt.