Uit de keuken van Marleen

Een verluiertafel voor klein petekind

2010-12-31T18:35:00.011+01:00

Jongste petekind speelt graag met poppen.
(Ik had haar net nog aan de lijn. Dat ze mijn naam nu kan zeggen, dat doet me telkens opnieuw smelten.)

Ze heeft al heel wat poppen en poppenspullen. In de handel vond ik niets dat ze nog niet heeft én vooral dat ik ook nog eens mooi vind.
Zou ik zelf iets maken? Zouden 'de mensen' dan denken dat ik alleen nog maar zelfgemaakte dingen wil geven, dat ik het eigenlijk voor mezelf doe, ...
Ik wissel dus af wat dat betreft.

De laatste twee weken werden gekenmerkt door heftige onderzoeken en nog heftiger wachten op resultaten. Volgende week komt de laatste uitslag. Aan de feiten kan ik niks veranderen en wat ik zelf kan doen blijk ik goed te doen, maar dat wachten.
En dan kan naaien me gelukkig de nodige afleiding brengen.

Dus ik begon maar aan iets wat ze nog niet heeft: een verluiertafel gemaakt van een witgeschilderd nachttafeltje met verluierkussen, zakken aan de zijkanten ook geschikt voor dikkere spullen, aanpasbare pamper, fopspeenkoord, slabbetje, washandje en handoekje, doekjesdoos, opbergmandjes, knuffelpopje met jurkje.
De paarse stof duidde zus ooit aan als haar favoriete stofje.

Het zal al wel duidelijk zijn dat ik val op sober.
Handleidingen gebruik ik zelden. Ik denk gewoon graag na over hoe ik het zal ineensteken.

Groot petekind kreeg naast haar cadeau uit de winkel grotere knuffelpop
met een winter- en een zomer garderobe en een knuffelhondje. De poppen maakte ik toen ik de vorige keer in de onderzoekstijd zat.

De laatste maanden postte ik geen naaispullen meer. Dat is niet omdat ik niet meer zou naaien, wel omdat ik een schriftelijke naaicursus volg. Ik stuur mijn gemaakte dingen op en krijg ze dan terug. Heerlijk om te doen en ik leer de kneepjes van het vak.
Ondertussen zijn de nieuwjaarsbrieven gelezen en de pakjes uitgedeeld. De tafel viel in de smaak. Mama en papa vinden het mooi om in de woonkamer te zetten en klein petekind begon meteen haar pop te wassen en bleef maar wassen.
En hier zie je haar grote zus die het tafeltje 'schikte' voor op de foto. Ik zei haar wat de bedoeling was en ze liet de pop zitten en stopte zich er uit zichzelf achter. Ze heeft graag dat we foto's van haar trekken, maar nu had ze echt door dat ik het tafeltje ook wilde.

Veenbessencake

2010-12-01T12:12:00.004+01:00

Tegen het einde van het jaar worden er weer veenbessen verkocht. Ik hou echt van die smaak. Dus moest er ook een cake met deze bessen komen.

75 gr suiker mengen met
35 gr boter
2 eieren toevoegen en mengen
1 potje van 125 gr natuurjoghurt en
5 gr citoenrasp toevoegen en mengen
150 gr zelfrijzende bloem en
een klein beetje bakpoeder erbij zeven en mengen
170 gr veenbessen (een half zakje dus)voeg je als laatste toe en je mengt een laatste keer zodat de bessen goed bedekt zijn met het deeg.

Ik gebruikte een siliconen bakvorm omdat deze cake niet te heet wordt gebakken.

Het deeg gaat een hele tijd in een oven van ongeveer 170 graden. Na drie kwartier begin je te kijken of er geen deeg meer hangt aan een mes dat je in het midden van het deeg steekt. Is dat niet meer het geval, dan mag je cake uit de oven.

Een dubbele hoeveelheid staat hier nu in de oven. Zo was het zakje meteen op want het lag er al even. De volgende keer gaat de helft ervan in de diepvries. Want wat is dit een grote cake. Eventuele bezoekers zullen de eerste dagen niet met honger naar huis gaan.

Een verwarmend drankje voor koude dagen

2010-11-25T22:26:00.006+01:00

Het is weer kouder en dan vinden wij dit drankje lekker en verwarmend.
Wat je in de eerste plaats nodig hebt is appelsap. Geen idee of het met het gewoonste sap uit het warenhuis ook smakelijk wordt, want dat probeerde ik nog nooit. Wij gebruiken het sap van onze eigen bomen dat we lieten persen. Vers geperst sap en troebel sap zullen alvast een prima basis vormen. Ik hoor graag ervaringen met andere appelsappen.

appelsap
enkele schijfjes geschilde gember
een kaneelstokje
enkele kruidnagels
versgeraspt nootmuskaat

Alle toevoegingen kunnen ook als poeder uit een potje komen.

Het sap samen met de toevoegingen verwarmen en laten trekken in een kookpot.
Dat is het.

Hoeveel kruiden je gebruikt én welke verhouding je neemt én hoelang je het laat trekken, dat kies je naar eigen smaak. Voor mij is verse gember heel welkom. Wat een geur en smaak! Ik zet de kookpot in de Aga (de oven met iets minder dan 100 graden) en na een uur is het dan goed. Langer trekken geeft een straffere smaak. Ik heb dat liever.

Zonder Aga kan je het in een oven zetten die afkoelt nadat je hem hebt hebt gebruikt voor iets anders.
Of je verwarmt het geheel, laat het trekken zolang je wil en je warmt alles weer op.

De goede samenstelling is gedurende drie winters uitgeprobeerd en dit is het blijvertje. vanmiddag werd het ook goedgekeurd door onze buurjongen.

Geprobeerd met gewoon appelsap? Laat maar weten of het smakelijk is!

Witte choco

2010-11-19T10:35:00.003+01:00

In de koelkast stond room die op moest. Tijd voor een experimentje dus.
Dit is wat ik gebruikte en deed. Meer dan een variatie op ganache is het niet. Maar omdat het wel lekker is, schrijf ik het hier op.

50 gr koffiebonen
100 ml room
200 gr witte chocolade

Wees gerust, die koffiebonen gaan we niet in de choco draaien.
Je kan ze wel overgieten met de room en wat laten staan. Zo komt de koffiesmaak in de room.
Als je na een halve dag de room zeeft en opwarmt, kan je de chocolade erin smelten.
Nu enkel nog roeren en in een pot gieten.

Ik eet dit op mijn boterham, man doet wat in een borrelglaasje en lepelt het uit.
Van hem mag ik dat nog maken.

Er staan nog brikjes room in de koelkast. Volgende week probeer ik het met donkere chocolade. Daar zal ik graag sinaasappelzeste in lusten, vermoed ik. Mijn favoriete combinatie die je al kent als je hier al langer leest.

Heb je het liever meer of minder vloeibaar, dan pas je de verhouding room en chocolade gewoon aan je smaak aan.

Herfstcake

2010-10-27T11:38:00.008+02:00

Van de meeste appels uit de tuin werd opnieuw sap geperst.
Mijn favoriete soort Topaz mocht nog even blijven hangen. Dat vind ik echt de allerlekkerste appel om puur natuur te eten. Ik kocht ze al jaren bij de bioboer achter de hoek, maar nu staan ze ook in ons boomgaardje. De bioboer verkocht een deel van zijn bomen. De smaak is prima, maar de meeste appels zijn nog appeltjes aan die jonge bomen. Dus aten we appelmoes en appelcake.

Voor de appelmoes stoof ik geschilde appelstukjes in een beetje water tot ze zacht zijn en ga er dan met een garde door. Ik doe dat tot er geen brokjes meer in zitten. Dat gaat vanzelf als de appels zacht zijn. Suiker in appelmoes, daar moet ik niet van weten. Dat komt er dus niet in. Maar het kan natuurlijk wel volgens smaak.

Er was een beetje appelmoes over. Dat ging de koelkast in.

Omdat er nog enkele appeltjes over waren, wilde ik nog een appelcake maken. Maar graag eens een andere dan anders. En dat ik gelukt, dus mag het hier staan.

- 200 gr zelfrijzende bloem
- 20 gr maïzena (kan je weglaten)
- 1/2 zakje bakpoeder (moet niet, maar geeft toch een beter resultaat)
- 75 gr suiker
- 3 soeplepels olijfolie (of een ander soort)
- 2 eieren
- 3 grote soeplepels appelmoes
- 10 gr koekkruiden of speculaaskruiden (of kaneel, gember, ...)

Alles goed mengen en er heel veel appelschijfjes op leggen of rechtop in duwen.
Dat stond 40 minuten in een oven van 160°.
Ik gebruikte een ronde silicone-bakvorm.

Ik vond het echt lekker, maar man heeft het liever zonder de kruiden.
En het allerlaatste restje appelmoes was lekker bij de cake.

Volgende keer een drankje dat hier bij past.

Kokoscake

2010-09-16T18:11:00.006+02:00

Waarom het dit werd:
- Die avond zou ik voor een dessertje zorgen om mee te nemen;
- Ik wilde dat het eetbaar zou zijn zonder afwas te maken;
- Het moest snel klaar zijn, want ik was aan het naaien aan dingen die ik klaar wilde hebben om ze af te geven;
- Er was een restje droge kokos en kokosjoghurt in huis en verder niet zoveel.

175 gram suiker en
175 gram boter
mixen met de kloppers van de mixer

1 potje kokosjoghurt toevoegen
en opnieuw mixen

Vergeet op dit moment niet om even te proeven! Lekker! Ik vond het zoet, maar het kan een basis zijn om toefjes mee te maken op cake of je kan een grote cake doorsnijden en hier een laag van te smeren.
Maar nu moet het cakedeeg worden.

2 eieren erbij
en opnieuw mixen

50 gram kokos (iets meer mag ook) en
50 gram cacao toevoegen
en alweer mixen

1/2 zakje bakpoeder en
225 gram zelfrijzende bloem toevoegen
en een laatste keer mixen met die kloppers

Ik maakte er deze keer cupcakes van. Ze stonden 14 minuten minuten in een oven van 220 graden.

En waarom mogen ze van mij hier staan?
Zo licht en luchtig dat ze werden!
Het begon met dat wensenlijstje en heel gewoon op goed geluk met wat samenvoegen, maar het mag blijven. Ik vind ze lekker en maak dat zeker nog opnieuw. (Met een andere smaak wil ik dat toch ook nog eens proberen.)

Op de foto staat de allerlaatste. Wachten op zon voot beter licht doe ik niet. Ik eet hem op.

Kaastaart met bosbessen

2010-09-10T11:33:00.004+02:00

Mijn beide zussen lusten graag plattekaastaart. Een koude bereiding met gelatine op koekjes.
Man en ik houden van gebakken kaastaart. Al langer wilde ik dat weleens proberen. Maar nu mijn zussen en de hele familie hier zouden komen, wilde ik weleens zien of zij ook een gebakken versie zouden lusten.
Dit recept schreef ik op na heel wat lezen in verschillende kookboeken.
En het was echt helemaal wat ik wenste. Gelukkig maar, want ik probeerde het niet vooraf al een keer.

500 gr platte kaas (mager mag ook)

3 eieren (2 grote is ook voldoende)

1,2 dl room

Samen mengen (mixer met kloppers gebruikt)

100 gr suiker (Ik gebruikte 50 gr gewone suiker en 50 gr vanillesuiker die ik zelf maakte in een bokaaltje met een vanillepeul met suiker.)

1 zakje vanillesuiker (Als je geen zelfgemaakte vanillesuiker hebt.)

30 gr bloem

Samen mengen

Beide mengsels samenvoegen

Bladerdeeg in een bakvorm leggen en prikken met een vork

Het mengsel in het deeg storten

200 gr bessen toevoegen op het deeg (Ze zakken er vanzelf wel wat in.)

50 minuten op 200 graden (controleren of het mengsel stevig is)

Het mengsel komt hoog op en zakt in bij het afkoelen.

Pas na het afkoelen de taart ontvormen.

Het was enorm lekker, vond ik zelf. En gelukkig vond ons bezoek dat ook.
(Ze vroegen om hen het recept te mailen.)

Met een beetje citroenschil en sap in het mengesel kan dat toch ook niet slecht zijn. Dat probeer ik de volgende keer.
In verschillende recepten stond dat, maar op dat moment had ik geen (onbespoten) citroen.

Koud

2010-07-02T21:45:00.003+02:00

Met deze hitte is een beetje afkoeling heel deugddoend.
Fruit mixen en bevriezen in een vormpje met een stokje is doeltreffend.
Bij gebrek aan de echte vormpjes kunnen kleine bekertjes en lepeltjes zeker ook dienst doen.

De combinatie van vandaag bevatte een geperste sinaasappel, ontpitte kersen uit de tuin en platte kaas.
Dat laatste gebruikte ik hiervoor nooit eerder, maar het kan wel.
Het fruit was zoet genoeg, zodat je geen zoetstoffen hoeft toe te voegen en het het gezond blijft.

Wanneer ik enkel fruit gebruik, smaakt het zuriger. Daar hou ik wel van. Maar dan is het ijs harder en eet het anders. Ierder zijn zin...

En nu zijn ze op en ik dacht niet aan een foto. Vandaag waren de ijslolly's roos, maar kon je zelf wel bedenken.

Zakjes

2010-06-30T21:30:00.004+02:00

Voor twee jarigen in juni. Kleine zakjes met een centje, zodat de centjes niet gewoon maar bij het huishoudbudget gaan. Voor liefhebbers van wat erop staat.
Vrij borduren met de naaimachine deed ik al meer, maar het bleef altijd bij proeflapjes. Maanden geleden borduurde ik al wasdraden vol. Deze keer was het 'voor echt'. Ik zie nog heel wat mogelijkheden. Inspiratie genoeg...

Aardbeientaart

2010-06-21T11:04:00.008+02:00

Aardbeien uit de tuin zijn zo lekker!
Het lekkerst zijn ze vers van de tuin in de mond. Maar er zijn er veel tegelijk dit jaar, zodat we er ook andere dingen mee doen.
Een drankje van joghurt of melk met banaan en aardbeien bijvoorbeeld, daar houden wij wel van.
Maar als er een restje zanddeeg is (van de tractorenkoekjes, bewaard in de diepvries) en er is een potje vanillepudding én er zijn aardbeien, dan is aardbeientaart toch rap gemaakt.
Die pudding zou banketbakkersroom moeten zijn of nog beter banketbakkersroom met slagroom gemengd zoals de bakker het hier doet. Maar dat deed ik deze keer dus niet.
Ik rolde het deeg uit en legde het op bakpapier in een kleine vorm, bakte het blind, liet er wat chocoladedruppels in smelten toen het nog warm was, smeerde de chocolade over de bodem om deze stevig te houden, liet de bodem afkoelen, deed de pudding erop en daarna een hoopje aardbeien en zette de taart in de koelkast. Het was rap en simpel gemaakt en het resultaat was prima. Ik krijg er meteen weer zin in.

Rugzakje

2010-06-21T10:29:00.009+02:00

Voor een nieuwe tiener. Een rugzakje met vakje binnenin voor een balpen en kleine spulletjes gevuld met tractorkoekjes.

Lekker fris

2010-06-04T22:00:00.005+02:00

Een handje verse aardbeien mixen met een handje diepvriesframbozen en een geutje limoncello. Dat is lekker en verfrissend bij dit heerlijke weer, vinden man en ik.
En pas na de laatste hap dacht ik aan een foto...

Limoncello is een likeur op basis van citroenen. Het is een spijstering bevorderend drankje staat op de fles en ik heb ervaren dat het inderdaad goed doet na een zware maaltijd. Maar eigenlijk vind ik het gewoon erg lekker. Op de fles staat ook dat het past op ijs of fruitsla, vandaar mijn experimentje. Limoncello is te koop in het warenhuis.

Wat fruitsoorten en combinaties betreft, zullen hier zeker nog mogelijkheden uitgeprobeerd worden.
Voor kinderen kan je een beetje appelsiensap toevoegen, maar het kan ook zonder vloeistof. Grote zus van klein petekind at een grote potie van gemixte ingevroren frambozen zonder enige toevoeging. Dat mixen lukt hier het best met het hakmolentje van de mixer.

Hoe meer ingevroren fruit hoe vaster, hoe meer vers fruit wordt toegevoegd, hoe meer het resultaat vloeibaar is. Dat is naar ieders smaak. Iets tussenin heb ik zelf het liefst. Dan is het nog heel koud en verfrissend en zo komt de smaak van het fruit tot zijn recht.

Witte chocolademousse met peper en munt

2010-05-09T15:02:00.005+02:00

Voor een buurvrouw...

185 gram witte chocolade
2 dl slagroom
1 koffielepel versgemalen zwarte peper
10 muntblaadjes (6 versnipperen, 4 heel laten)

- de chocolade smelten
- de room opkloppen tot zachte pieken
- een beetje room door de chocolade mengen
- de chocolade door de room vouwen
- peper en munt er op het einde luchtig door spatelen
- minstens een half uurtje koud zetten in de glazen

De kwaliteit van de chocolade is van groot belang. Met chocolade met de olifant lukt het vanzelf, met goedkope chocolade trekt het echt op niks.
En gebruik je donkere chocolade,dan is de smaak wel ok, maar dan kan je het snijden. Ik spreek uit ondervinding. Want als liefhebber van zwarte chocolade moest ik toch eens proberen. Maar het blijft bij één keer.

Je kan de mousse presenteren in bijvoorbeeld 4 champagnefluitjes of -coupes. Maar je kan ook kleinere porties maken. Ik gebruikte borrelglaasjes. Dan heb je uiteraard meer hele muntblaadje nodig om elk glas van een blaadje te voorzien.
Ik maak daarbij ook een heel ander dessert, want de smaak ligt je of ligt je niet. Het gezin van mijn ene zus is er helemaal weg van en het gezin van mijn andere zus heeft liever fruitdessertjes. Van man zou ik het heel vaak mogen maken. Maar hoe smal hij nu ook is, dan kan hij binnenkort niet meer door de deur, vrees ik.

De glaasjes links bovenaan, die zijn met de mousse gevuld. Hier zie je ze nog zonder muntblaadje. Er stonden er nog in de koelkast en ik weet niet meer of ik de hoeveelheden verdubbelde.

Groot petekind

2010-04-29T17:30:00.006+02:00

Zaterdag vierden we feest voor groot petekind. Man maakte vooraf en tijdens het feest heel veel foto's en ik speelde met die foto's. Ik leerde al experimenterend Picasa kennen. En dat zal hier ook nog van pas komen.

We maakten kaarten voor de familie en kaartjes die ze kan uitdelen aan haar klasgenootjes enz. En ook een zakje met foto en koek om de bezoekers te bedanken.

Nu ben ik bezig aan een fotoboekje als herinnering voor het feestvarken. Op de foto's is duidelijk te zien dat ervan genoten heeft.

Groot petekind vroeg me maanden geleden of ik haar kleed wilde maken.
Toen durfde ik niet zeggen dat ik dat zou kunnen. Maar ik beloofde haar wel dat ik haar die dag een kledingstuk zou geven. Ze koos zelf een model en stof. (Ze koos het allersimpelste rokje. Veel eenvoudiger en gewoner dan het vorige rokje dat ik voor haar maakte, maar waarvan ik vergat een foto te nemen.)
We kozen samen nog wat passende accesoires. De zak die ze al eerder kreeg wilde ze erg graag nog een keer. Dat model heb ik eigenlijk al veel gemaakt. Het is altijd een succes. (En in mijn omgeving zie ik nu veel tassen die ik maakte. Ze worden dus gebruikt.) Deze keer maakte ik er een zakje in.

Groot petekind is helemaal gek op al wat geel of lichtblauw is.
En lichtblauw dat vroeg en kreeg ze al eerder.
Maar mooie gele stof vinden, dat bleek niet vanzelfsprekend te zijn. Voor de verpakking gebruikte ik geel inpakpapier om een ladenkastje mee te bekleden. En een prettig geel boek zorgde mee voor de gele noot.
Het viel gelukkig allemaal in de smaak!

Rok - broek

2010-04-27T17:25:00.006+02:00

Het is niet omdat ik niets schrijf, dat ik niets deed.

Eigenlijk betekent het enerzijds dat ik vergat om foto's te nemen.

En anderzijds betekent het dat mijn wil groter was dan mijn hoeveelheid energie en dat ik op de blaren moest zitten.

De laatste weken ging er heel wat energie naar het feest voor groot petekind. Maar daarover kan ik nu nog niet veel kwijt.

Even geleden maakte ik een rok voor mezelf en een rokje op bestelling voor groot petekind. Beiden worden ze met plezier gedragen. En dat geeft toch voldoening!
Ik maak zeker nog rokjes voor mezelf! Ik kijk dus uit naar paseende stof.

Ik ben ook al een hele tijd met een witte linnen broek voor mezelf bezig, maar dat vlot minder. Ik heb ze veel te groot gemaakt en ze zou echt mooi moeten aanpassen bovenaan. Dus ik zet in elkaar, ik pas, ik haal uit elkaar en ik zet weer in elkaar. Dan zie ik dat de rits deze keer niet deftig zit en zal ik ze nog eens uit elkaar halen,... Deze broek zorgt dus nog niet voor voldoening. Maar de pijpen, die zijn al helemaal naar mijn zin. Het gaat enkel nog om de bovenste centimeters.

Nooit was het mijn bedoeling om kleding te maken. En nu doe ik het met veel plezier. Ik kan nog zoveel leren.

Op vraag:

Ondertussen is deze rok gewassen en past hij beter. Hij zit nu als gegoten en draagt echt aangenaam. Hij blijkt draagbaar bij kouder en bij warmer weer. Want ook met blote benen is hij goedgekeurd door iemand die kan naaien. Het is een iets dikkere stof die ik ooit kreeg en die hier al jaren lag te wachten op wat oefenen.

De linnen broek vordert. Ze past en de rits zit er nu helaal goed in, maar nu heb ik bij één pijp de zoom een beetje scheef gestikt. Ik weet nog wat te doen...

Een chocoladebom

2010-04-05T21:49:00.005+02:00

Chocolade, dat kon in de smaak vallen als haar smaak nog dezelfde zou zijn als vroeger. Dus probeerde ik wat uit.
Het is een feestrecept, niet eentje met weinig suiker deze keer. Maar het was Pasen, dus dat kon wel een keertje.
Ik had niet verwacht dat ik het ook zelf wel lekker zou vinden.
We hebben er aan zee samen van gesnoept. En toen er nog een heel klein (en niet meer fotogeniek stukje) over was, bedacht ik pas dat ik geen foto had genomen.

150 gr boter (Ik gebruikte sojaboter.)
150 gr pure chocolade (70%)
150 gr suiker
150 gr zelfrijzende bloem
4 eieren

chocolade (70%)
room (Ik gebruikte sojaroom.)
versiering (eventueel)

Boter en chocolade smelten en mengen.
Suiker toevoegen en mengen.
Bloem toevoegen en mengen.
En eieren toevoegen en mengen.

Je verkrijgt een heel vloeibaar deeg dat je gemakkelijk in een grotere bakvorm of in verschillende kleine vormpjes kan gieten.

Ik bakte in een oven van ongeveer 160 graden. Het duurde wel even. Na een half uur keek ik regelmatig hoever het stond. Hoelang ik precies bakte weet ik niet meer. Dat is voor een volgende keer.

En deze opmerking is vooral voor mezelf: wacht tot het gebak is afgekoeld voor je verder gaat!

Ontvorm het gebak en laat het ondersteboven verder afkoelen.

Voor de bedekking heb je chocolade en room nodig die je samen smelt. Ik weet niet meer hoeveel ik gebruikte. Je ziet, ik moet het toch echt nog een keer opnieuw doen. Het warme mengsel moet vloeibaar genoeg zijn om te kunnen gieten zodat het gebak mooi bedekt wordt.

Tot slot legde ik er halve witte chocolade-eitjes op om er een Paas-gebak van te maken.

De niet-van-zoet-houdende man van ons gezelschap hield wel van de bedekking van de taart. Er zat extra veel op, want zo bleef de taart heel op weg naar zee tussen de bagage. Ze plakte stevig vast aan het bord. En man, die zou de bedekking oplepelen als een chocolademousse.

Nog een laatste opmerking voor mezelf: een volgende keer wil ik er cupcakes van maken met zilveren bolletjes erop.

En nog een keer langs deze weg een welgemeende DANKJEWEL voor de dagen aan zee!

Paashazen, zoete broodjes

2010-04-01T11:13:00.005+02:00

Ik probeerde al verschillende recepten voor zoete broodjes, maar naar dit recept grijp ik toch het meeste. Het bevat het minste vet en het minste suiker van alle recepten die ik maakte. En de trouwe lezer die weet dat ik daar wel om geef.

500 gr witte bloem voor brood
200 ml melk (koemelk, sojamelk, rijstmelk, ...)
12 gr droge gist (of dubbel zoveel verse gist)
30 gr suiker
20 gr boter (sojaboter kan ook)
2 eieren
mespuntje zout

Meng alles tot een soepel en niet te nat deeg. Is het deeg toch te nat omdat je bijvoorbeeld grote eieren hebt en daar niet vroeg genoeg aan dacht (zoals ik soms), dan kan je wat extra bloem toevoegen. Bij te nat deeg kan je namelijk moeilijker figuren maken.

Het deeg laat je een half uur afgedekt rijzen.
Dan maak je een grote lap van je deeg. Dat gaat vlot tussen bakpapier.
Met de steker maak je de gewenste figuren die je kan bestrijken met losgeklopt ei. Doe dat nu, niet na het rijzen. Je duwt het deeg anders terug plat.
Nu laat je de broodjes weer een goed half uur rijzen. (langer mag ook, maar is niet echt nodig)

Je bakt de hazen ongeveer 15 minuten in een oven van ongeveer 200 graden.
Dit zoete deeg is snel goed gebakken. Controleer best even tegen het einde van de baktijd. Je ziet het wel aan de kleur wanneer ze klaar zijn.

De gebakken hazen laat je afkoelen op een rooster en je plakt er wanneer ze nog warm zijn de ogen op. Ik gebruikte chocoladedruppels.

Dit recept is hetzelfde als dat voor sandwiches (onderdeel van vorig bericht).
Sandwiches vorm je door het deeg na het eerste rijzen te verdelen in bolletjes die je plat drukt en dan oprolt en verder vormt. De naad leg je onderaan. Al het overige blijft gelijk.

Een feestje

2010-03-29T21:08:00.009+02:00

Klein petekind en ik zijn op dezelfde dag een jaartje ouder geworden. En dat hebben we gevierd.

Ik bakte:
- aperitiefhapjes met pesto, olijven, ...

- pistolekes en sandwiches, waaronder varkentjes op vraag van de grote zus van klein petekind

- witte chocolademousse met peper en munt, appelgebak, taart met slagroom en frambozen met chocoladeversiering, taart met chocolade en appelsien en pruimencake

We kwamen niets te kort. Bijna de helft bleef over. Dat wist ik van te voren, want het was echt veel te veel. Maar ik wilde graag voor elk wat wils. Ik houd graag rekening met de goesting van iedereen. En de dag nadien had iedereen nog wat te snoepen. En heb ik gerecupereerd...

Mocht iemand zitten wachten op een recept. Laat maar weten!

Zo, nu kan ik onthouden wat ik wanneer en waarvoor en vooral voor wie maakte.
Hierbij ook een foto van de pop die zus en wij zo mooi vinden.

Voor de klas van zus

2010-03-24T20:29:00.001+01:00

Zus had twee wensen voor haar klas.

Ten eerste wilde ze graag een kikker om op te hangen in de kikkerklas, zoals haar klas heet.
De buik is een zak waar wat in kan. Om een 'buik' te hebben als er niks zit voor een activiteit, maakte ik een uitneembare dikke buik.

Ten tweede wilde ze een lap met lapjes waar iets onder kan.
Deze is voor in de boekenhoek.
Om bijvoorbeeld memorie te spelen.
Zus zorgt zelf voor wat onder de lapjes komt. Met velcro kan ze verschillende spelletjes voorzien.

1 jaar!

2010-03-09T16:15:00.011+01:00

Klein petekind wordt volgende week 1 jaar!
En dat vieren we.
Met een koopcadeautje dat hier al bijna een jaar ligt en nog stamt uit mijn prenaaitijdperk. Zus is er weg van, maar dat wist ik niet op het moment dat ik het kocht. Man en ik zagen het gewoon heel graag en wilden het graag kopen voor iemand. Klein petekind was nog te klein, maar zou niet zo klein blijven.
Toen we voor Sinterklaas naast mama's ziekbed samen in boekjes keken, wees ze me aan dat ze die pop wel wilde voor haar dochtertjes. Laat dat nu net die pop zijn waar wij ook voor gevallen waren. Ik heb maar meteen verteld dat wij ze al kochten. Er staat op de doos dat ze voor kinderen vanaf 1,5 jaar is. Maar zolang gaan we niet wachten. Dat sprak ik met zus af. Ik ben dus al zeker dat de mama van klein petekind het ok zal vinden.

Maar niks naaien kon ik toch niet. Ik zag een keer iets met letters op een Engelstalige blog of site. Die techniek wilde ik weleens proberen. Het werden een cijfer en een kroontje. En een verjaardagsslab kon er ook nog uit de stof. De achterkant is ondoorlaatbare was- en strijkbare stof die ik eerder voor een schort gebruikte.

De paarse stof kocht ik speciaal voor de zus van Man's petekind. Ze is gek op vlinders. Ik maakte een schoudertas met klein zakje voor haar verjaardag. Ze was er erg blij mee! Dat kon ik wel inschatten: ze is zo gek op vlinders en ze vroeg haar zus vaak of ze haar tas mocht gebruiken. Voor Man's petekind maakte ik eerder onder andere zo'n tas met Nieuwjaar. Het is een plezant modelletje, vind ik.
De kroon en slab konden nog uit een afgeknipt restje van de tas.

Pyjama/clownenpak, roggekussentjes

2010-03-02T19:14:00.009+01:00

Omdat ik wel graag naai, maar me niet klaar voel om met eigengemaakte kleding buiten te komen, maakte ik nog eens een pyjama. In een oude Knip vond ik een model voor een broek en een bloesje dat wel een pyama kon vormen. Een goedkope lap ruitjes zou ik durven verknippen om wat mee te oefenen.

De maat is mis. Ik kan bijna twee keer in de broek. Ik hou niet van kleding die knelt, maar zo los hoeft ook niet. Ik koos toch de maat die ik in de winkel ook zou kiezen. Dat ik echt moet nameten voor ik een maat uitzoek, dat heb ik geleerd!

Het geheel is volgens man net een clownenpak, de poetsdames vinden het zo mooi en zo romantisch (hun woorden, los van elkaar). En mannen, die kennen er volgens hen niks van.

Nu kan je zelf oordelen of het het ene is of het andere of nog wat anders!

Van bijpassende stof maakte ik twee roggekussentjes. Per kussentje naaide ik een hoesje rond het graan en eentje dat afneembaar en wasbaar is voor daarrond.
Ik hoop ze niet lang meer nodig te hebben. De zon is er al vandaag, nu de warmte nog!

Niet eetbaar

2010-02-26T11:10:00.008+01:00

Een boterham met kaas, salami of choco?

Of liever pizza?
En wat wil je daar dan op?

Een kopje thee?

Grote zus van klein petekind heeft hier en bij haar thuis al heel wat geserveerd.

Naar aanleiding van de taart vertelde zus dat ik graag vilten voedsel wilde maken. Groot petekind had nog iets liggen dat er op lijkt. Het komt uit een groot knutselpakket dat ze ooit kreeg. Ze heeft er nooit wat van gebruikt. Het is papier met iets op. Het lijkt inderdaad op vilt, maar het is niet zo sterk en veelzijdig. Ik stikte alles dubbel zodat er geen papier zichtbaar is. Ik weet niet of het lang zal meegaan, maar prulde wel met veel plezier.
Van een restje stof maakte ik boterhammen en kwartjes pizza.
Bij het uitzoeken van de foto's merk ik dat ik niet alles trok. De frisco's ontbreken alvast. Die hebben een echt stokje en een witte ijsrand met chocolade rondom en vulling om dikte te geven.

Peperkoek

2010-02-26T11:06:00.001+01:00

Lang geleden had de schoonmoeder van een oud-collega perperkoek gebakken. Ik mocht proeven en was daar meteen weg van.
Al een tijdje ben ik aan het proberen iets in die zin te evenaren. Ik zocht recepten en paste aan tot ik had wat ik lekker vind.
Dit werd het. Het is echt anders dan peperkoek uit het warenhuis, maar dat was die van vroeger zeker ook. En zo hoopte ik ook dat het zou worden.

125 gram donkere candysuiker
100 ml water
2 eieren
10 gr koekkruiden (of speculaaskruiden, dat is makkelijker te vinden)

Dit meng je al goed.

250 gr zelfrijzende bloem

De bloem meng je er geleidelijk onder tot je bellen krijgt. (Stel je daar niet teveel bij voor!)

Ik gebruik hiervoor mijn langwerpige siliconen bakvorm. Want het moet niet heel heet gebakken worden. Het zat dik 45 minuten in de oven op 180 graden. Maar kijk al wat vroeger of er nog wat aan je mes blijft plakken. Elke oven is anders en dit mag niet te lang bakken. Een zachte korst krijg je door de warme perperkoek al te verpakken.

Een tijdje geleden gebruikte ik agavesiroop in plaats van een deel van de suiker. Dan moest er minder water bij. Dat doe ik zeker opnieuw, maar dat heb ik nu niet in huis. En ik besef dat anderen het vaak zoeter willen. Je kan tot dubbel zoveel suiker gaan. Neem dan de helft wit en de helft bruin.

Jarigen

2010-02-20T21:57:00.003+01:00

Voor de grote zus van klein petekind die drie jaar werd.
Een schort en zakjes met thee voor bij de taart.
En een zakje stempels en inkt (omdat ze graag knutselt en stempelt) en een bladwijzer (omdat ze van boeken houdt).

Voor mijn zus, de meter van de andere jarige.
Graag zelfgemaakt en lentegroen. (Deze ruitjes gebruikte ik al voor haar klas. Ik wist dus dat ze de stof graag ziet.)
Het broodmandje wilde ze graag. Ik vulde het met twee soorten confituur, een boodschappen- of schooltas, een klein zakje en een bladwijzer en een zakje met een stempel met het figuurtje van haar klas met passende inkt.

Vandaag kon ik alles afgeven. Het is wel een beetje spannend om een zelfgemaakt cadeau te geven. Zal het wel in de smaak vallen?
Het was ok. Oef!

Toch eens proberen

2010-02-06T21:49:00.008+01:00

Voor de allereerste keer heb ik een patroon uit een boekje gevolgd. (Knippie)
Een idee hebben of zien en dan zoeken hoe ik dat kon uitvoeren. Dat is wat ik deed. Ik heb nooit een werkwijze ofzo gevolgd.
Heel nauwgezet doen wat voorgeschreven staat, was dus nieuw.
Ik had er geen idee van of ik ertoe in staat zou zijn. Ik begon er maar niet aan.
Maar het is gelukt! En meer nog. Het was ook plezant!

Terwijl ik dit typ, hoor ik toevallig op de achtergrond op de TV een lied dat mama koos voor haar begrafenis eind 2009. Panis Angelicum.
Vanmiddag zei ik nog tegen papa dat ik mama zeker zou gezegd hebben dat ik een patroon uit een boekje had gebruikt. Net zoals zij het jarenlang deed voor ons toen we klein waren. Iets maken zonder patroon, daarvan dacht ze dat ze dat niet zou kunnen.
Mama heeft nog net geweten dat een dochter haar vroegere bezigheid ook wel de moeite vond... Dat vond ze echt plezant. En ik ben daarom blij dat ze het nog net geweten heeft.

Het kleedje is voor jongste petekind. (Ik hoop dat het past nu of over een tijdje.) Mama heeft toen ze hoorde dat er niets meer mogelijk was heel vaak gezegd dat ze echt hoopte dat ze haar geboorte nog zou mogen meemaken. Dat is gelukt!
Klein petekind heeft deze week heel wat moeten doorstaan in het ziekenhuis en ze heeft dat heel goed gedaan. Ik ben bang geweest. Om me af te leiden van de spanning, heb ik mezelf bezig gehouden. Mijn gedachten waren bij haar.

De knoopjes ontbreken nog.
De afwerking is zeker niet perfect. Maar het smaakt naar meer.

Een volgend patroon wil ik gebruiken voor groot petekind. Ze vroeg me een hele tijd geleden om haar communiekleed te maken, maar dat durfde ik niet. Het wordt dus iets anders. Als ze hier nog eens komt, laat ik haar wat kiezen. Net zoals wij dat vroeger deden.

Bladwijzers

2010-02-01T22:35:00.004+01:00

Of ik zoveel boeken tegelijk lees? Dat vraagt schoonbroer-buur.
Ik ben altijd in een boek bezig. Dat is al één.
Ik geef weleens wat weg. Dat is ....
En ik zoek in kookboeken wat ik nog weleens wil proberen. Dat is ....

Het is alvast een manier om stofrestjes op te gebruiken en ik hou van boeken.
Er zullen er dus nog wel volgen.

Speciaal voor Lieve

2010-01-27T16:44:00.005+01:00

Lieve, hier is het recept dat je zin deed krijgen!
Mocht je wat dichter wonen, je had dit stuk alvast kunnen proeven.

een kilo pruimen
100 gram boter
100 gram suiker
2 eieren
250 gram zelfrijzende bloem
een half zakje bakpoeder
1 dl melk

Boter en suiker mixen.
Eieren erbij en mixen.
Bloem en bakpoeder erbij en mixen.
Melk erbij en weer mixen.

Bij mij stond het ongeveer een uur in een oven van ongeveer 180 graden. Prik om te zien of het deeg nog kleeft.

Ik nam van de 100 gram suiker 20 gram zelfgemaakte vanillesuiker. Daarvoor stak ik een vanillestokje bij gewone suiker in een confituurpot.

Ik zag gisteren dat we nog enkele zakken ontpitte en gehalveerde pruimen uit de tuin in de diepvries hadden. Die moeten daar volgende zomer niet meer zijn. Dit smaakt lekker. Man was het met me eens. En dan ben ik weer tevreden.

Varkentjes

2010-01-24T14:01:00.000+01:00

Geen zin in een gewone boterham in de eetzaal op school?
Misschien wel zin in een varkentje...
Gemaakt van brooddeeg. Dit is 80%-tarwebloem met zonnebloempitten en sesamzaadjes.

Je vertrekt van een grote platgedrukte bal met een kleinere bal voor de neus. Ik druk met een punt twee neusgaten in de vorm. En met twee kleine stukjes deeg vorm ik de oren. De kleine stukjes komen niet los als je ze goed op het deeg duwt.
De ogen zijn cholcoladedruppels. Ze meebakken doe ik niet. Op de hoge temperatuur die nodig is voor het deeg, verbranden de druppels.
Ik druk de druppels op de broodjes wanneer ze uit de oven komen. Dan plakken ze én dan blijven ze lekker.

Taart

2010-01-08T17:02:00.006+01:00

Niet gebakken.
Wel veel tijd in gestoken.

Voor de bijna jarige grote zus (3 jaar) van klein metekindje is deze taart.
Ze eet heel graag taart en speelt graag met haar keukenspullen.
Inspiratie kreeg ik door het vilten voedsel te zien in een heel mooie speelgoedwinkel wanneer ik op zoek was naar een cadeautje voor haar zusje.
Na het lezen van de nieuwjaarsbrieven aten we met de familie. Nadien was er taart.
Ze was zo enthousiast over de taart, dat ik meteen wist wat ik zou maken voor haar keuken.

Een stukje met aardbeien?

Of liever zonder?
De aardbeien zitten erop met velcro. Mocht ik tijdig het materiaal hebben, dan wil ik nog andere decoraties maken. Room, chocolade, ... Inspiratie genoeg. En een lege cake kan ook. Van de onderkant trok ik geen foto. Met het mooie stofje is die ook mogelijk als bovenkant .

Nieuwjaarscadeautje

2010-01-04T11:59:00.003+01:00

Met groot petekind sprak ik tijdens het Sinterklaasfeestje over haar cadeautje.
Ze wil het liefst iets wat ik zelf naai. In lichtgeel of lichtblauw.
Ik zoek al even naar een mooie gele stof voor haar, maar dat zal voor een volgend cadeautje zijn. In de lente zal ik dat wel vinden en dan is ze eerst jarig en nog geen maand later doet ze haar eerste communie.
Lichtblauwe stoffen kocht ik al wel. Die stof kent ze en ziet ze graag.

Deze foto is niet erg duidelijk, maar ik houd wel van die zak. Ooit zag ik hem op het net en bewaarde ik een fotootje. Maar waar was dat weer? Het zelf uitzoeken hoe ik dat dan zelf zou kunnen maken, dat is nog het plezantste onderdeel, vind ik.
Ik maakte die zak al enkele keren en in verschillende maten. Man neemt in de grooste en donkerste daarvan mappen mee naar school.

En voor haar pop wilde ze ook wel wat.

Wanneer ik weet waarmee ik iemand kan blijmaken, vind ik het gemakkelijker dan wanneer ik daar niet echt zeker van ben. Ik kan nogal twijfelen.
Haar cadeautje was dus het snelst helemaal klaar.

En pas nu bedenk ik dat ik niet alle cadeautjes op foto vastlegde. Hopelijk val ik niet in herhaling dan, want via deze weg zie ik wat naar wie ging.

Hartige hapjes uit de oven

2009-12-31T17:32:00.006+01:00

Gewoon omdat het lekker is. En simpel.

250 gram witte bloem voor brood of pizza
6 gram droge gist
4 gram zout
een geut olijfolie
130 gram lauw water (giet niet ineens alles bij de rest, je ziet tijdens het kneden wel of er meer water moet zijn)
wat oregano (kan ook zonder of met andere kruiden)

Met deze ingrediënten maak je met de hand of met de machine een soepel brooddeeg dat je ongeveer 3 kwartier afgedekt en op een warme plaats laat rijzen.

Na het rijzen kneed je het deeg nog even.

Je rolt het uit tot 3 à 4 millimeter. Dat is gemakkelijk tussen twee vellen bakpapier.

Met een uitsteker (of met een glas, zoals ik dat doe) maak je rondjes.
Zo werk je al het deeg op.

Op de schijfjes smeer je wat rode pesto en leg je een in stukjes geneden zwarte olijf. Niet op de rand smeren!

Daarna vouw je het rondje dubbel en duw je de randen goed dicht.
Het is niet erg als een rand weer opent bij het bakken. Het lekt niet. Maar een gesloten hapje is wel mooier, vind ik.

Wanneer je de hapjes vormt, rijst wat af is alweer. Maar gerezen of niet, gebakken is het allebei lekker.

Dan rest enkel nog ongeveer een 17 minuten bakken op ongeveer 230 graden. (Kijk nu en dan, want elke oven is anders. Je verkiest waarschijnlijk geen hapje dat op karton lijkt.)

Omdat ik rap wilde weten of ik wat had, proefde ik snel. Recht uit de oven was het echt lekker. Maar het kan ook koud en ook in de oven opgewarmd de dag nadien, was het in orde.

Dit verpakt gemakkelijk en is dus goed om mee te nemen. (Het blijft beter heel dan het chocoladegebak dat ik met een mal van bloemsuiker voor zag. Tegen het moment dat ik het kon afgeven was er van de tekening niet veel meer over.)

Uiteraard kan je weer gaan variëren met de vulling.
Ik nam zwarte olijven en rode pesto omdat ik dat in huis had. De combinatie viel in de smaak en is zeker voor herhaling vatbaar.

Kerstcadeautje

2009-12-26T12:54:00.008+01:00

Nu mag ik weer wat posten.

De naam van de grote zus van het kleine petekindje trok ik.
Voor haar maakte ik dus een kerstcadeautje.
Een eenvoudige verteltas omdat ze net als ik van boeken houdt.
Ik las haar het boek al voor met en zonder de hond en de poes die ook in het boek voorkomen. Ze was helemaal mee en liet de hond spelen.
In de verteltas zat ook een net echt uitziende cd waarop ik het verhaal vertel.
Plezant dat ze zo kan genieten van verhaaltjes en boeken.

En ik maakte met veel plezier een sjakos met alles in en aan zodat ze "de madam" kan spelen.
Een zak met spulletjes om mee te nemen als ze weggaat, zodat ze zichzelf overal kan entertainen.

Het cadeautje voor groot petekind is al langer af. Ze krijgt het met Nieuwjaar.
Ze koos zelf de kleuren. Maar voor de rest moet ze dus nog even geduld hebben.
Vervolg, volgende week.

Kerstkaarten

2009-12-02T21:53:00.009+01:00

Reeks 1: gestempeld op stof
Veel te druk naar mijn zin.

Reeks 2: Er waren eens twee dekentjes uit fleece...
Na het schrijven, stikte ik papier en stof aan elkaar.
Deze zie ik wel graag.

Hierbij mijn viruele kerstgroeten voor wie hier zou lezen!

Speculaas

2009-12-02T20:06:00.013+01:00

Het was hier even stil. Een virus was op bezoek en het was geen bak- of naaivirus!

Bijna Sinterklaas en dus speculaas-bak-tijd.

200 gram boter
250 gram donkerbruine suiker (Ik nam 200 gram.)
mengen
2 eieren
mengen
10 gram speculaaskruiden
500 gram zelfrijzende bloem
mengen

Het deeg twee dagen afgedekt in de koelkast laten rusten.

Het deeg op kamertemperatuur laten komen.
Sinten, Pieten, of ... vormen.
Bij gebrek aan houten vormen het deeg uitrollen op een met bloem bestoven oppervlak en figuren uitsteken.

Ik stak de kleine, dunnere figuren 9 minuten en de grote, dikkere 22 minuten in de warmste oven van de AGA (ongeveer 220 graden.

Een Sinterklaas die een nogal hard gebakken mijter had en die ik dus niet kan weggeven, is al op bij een grote kop thee. Ik begon met een stukje, maar ...

Sinaasappelconfituur

2009-11-16T15:41:00.005+01:00

De bessenconfituur is nog lang niet op.
De pruimenconfituur is nog lang niet op.
Maar toch maakte ik confituur van appelsienen die ik in de biowinkel kocht.
Hij is gewoon te lekker om daaraan te weerstaan.

12 sinaasappelen met een mooie schil
appelsap (om aan te vullen tot 2 liter sap)
honing (hoeveelheid naar smaak / of zoetmiddel naar keuze)
2 zakjes marmello 1 (biowinkel / niet nodig als je suiker gebruikt)

De zeste van de sinaasappelen kook je in een beetje appelsap.
Het je geen zesteur, dan schil je de sinaasappelen heel dun. Dat kan met een dusnschiller. Die stukken knip of snijd je dan heel fijn.
Tot vorig jaar perste ik appels tot sap. Nu gebruikte ik het sap dat we lieten persen. Ik nam nog nooit het gewone appelsap uit de handel. Troebel sap kan wel.
Het sap van alle sinaasappelen gaat mee in de pot als de sliertjes gaar zijn.
Misschien heb je nog wat appelsap nodig om aan twee liter te komen.
De honing of de suiker voeg je toe als het sap kookt.
Als het sap opnieuw kookt roer je de marmello erbij.
Na een minuutje koken kan de confituur in de potjes.

Wanneer je deze confituur op een warme pannenkoek doet, smelt hij weer een beetje. Dan is hij op z'n lekkerst. Vind ik.

Winterspullen

2009-11-13T10:31:00.009+01:00

Een eenvoudig winterbroekje voor jongste petekind
Ik tekende een passende broek na en probeerde ze te naaien.
Ze kan nog langer en korter en ook smaller en breder gemaakt worden. Dat ze zal passen, komt dus wel in orde. Maar is het model deftig? Ik ben benieuwd?

Voor haar zus naaide ik al een fris rokje. Nu eentje voor de winter.

Voor man is het rokje duidelijk te klein!
Het is echt plezante stof om te verwerken. En ze is zacht, soepel en warm. Ik zou zelf ook wel wat willen van die stof...

"Bavetjes"

2009-11-12T19:33:00.004+01:00

Jonste zus wilde nog wel een paar bavetjes voor jongste petekind.
Je hebt geen massa stof nodig en je kan toch wat technieken oefenen. Ik maak dat dus wel graag.
We zijn het eens over de mooiste.

Voorkant

Achterkant

En verschillende spullen met een zelfde stofje, daar hou ik wel van. Ook het stofje op zich is een favorietje. Jammer genoeg heb ik het niet in heel veel kleurtjes.

In het midden ligt een schrift met harde kaft die ik een nieuwe en zachte kaft gaf.

Een stokje

2009-11-01T18:19:00.004+01:00

Een stokje doet de ronde. Ik kreeg het ook.
Iets schrijven doe ik niet echt graag. Maar lezen op een ander wel. Dus ...

1. Ik ben 42 en gepensioneerd. Dat koos ik niet zelf.
Dat deed de pensioencommisie omdat ik geen gezondheid heb om ver mee te komen.

2. In mijn vorig leven was ik onderwijzeres. Het langst gaf ik les in het eerste leerjaar. Vele kinderen verbleven tijdens de week op het internaat dat aan de school verbonden is.

3. Ik heb geleefd voor mijn werk. Maar dat is, denk ik nu, niet echt heel verstandig geweest. Ik had geen energie meer voor wat anders of iemand anders.

4. Kinderen zien evolueren en dan vooral als ze leren praten en lezen, blijf ik toch zo boeiend vinden.

5. "Kinderen krijgen niet op hetzelfde moment tanden, leren niet op hetzelfde moment lopen of praten. We kunnen ook niet verwachten dat ze op hetzelfde moment kunnen lezen." Dat was mijn motto.

6. Dat pensioen was een behoorlijke klap. Nu zijn we twee jaar verder en kan ik toch weer blij zijn.

7. En dat word ik mee dankzij mijn geprul met stof, naald en draad.

8. Bakken heeft ook een plezant effect, maar dat is fysiek zwaarder. Je kan het niet even wegleggen als je rust nodig hebt en zitten is dan lastig.

9. Kinderen hebben we niet. Daar zit die gezondheid voor iets tussen. Dat is dus niet iets waar we blij mee zijn.

10. Onze neefjes en nichtjes worden dus graag gezien. En ze geven me een reden om verder te prullen.

Voila, dat was het. Dit stokje gaat al even mee en ik las al veel bij anderen. Wie het graag wil, pakt het maar... Want zelf kan ik enkel doorgeven aan wie het al had.

Appelvlaai op grootmoeders wijze

2009-10-15T19:38:00.003+02:00

't Is niet dat we niet meer eten hier.

Dit recept gebruik ik sinds enkele jaren. Niet erg zoet en zeker niet vet, dus iets naar mijn smaak. Ik gebruik het graag om de appels uit de tuin in te verwerken.
Dit jaar lieten we sap persen. Maar van de appels van één boompje maak ik dit.
Ooit noteerde ik de naam en de ingrediënten. Het blaadje ziet er niet meer uit. Om het zeker te bewaren voor het vanzelf wegkruipt, zet ik het hier.
Wil je het zoeter. Dat kan. Met zoeter fruit of met extra suiker in of over.

200 gram zelfrijzende bloem
75 gram suiker
3 lepels olijfolie of een andere olie
3 lepels melk
2 eieren
4 appels (meer of minder kan ook, een deel in stukjes in het deeg en een ander deel in schijfjes op het deeg)

Deze dingen staan op mijn blaadje. Maar ik merk dat een klein schepje bakpoeder erbij een verbetering is. Dat doe ik nu altijd.

Deze week nam ik in plaats van melk een sinaasappel waarvan ik het oranje laagje van de schil raspte en het sap ervan. Dat werd een beetje te nat en dus ging er ook een beetje extra bloem bij. Je ziet, ik speel een beetje.
Het resultaat was helemaal ok. En dus wil ik het onthouden en onthoud ik het jullie niet.
Omdat ik niet echt vaak melk gebruik, is een bus beginnen voor drie lepeltjes vaak te gek. En met sap lukt het evengoed.
Als je melk of appelsap gebruikt, is wat kaneel erover ook wel lekker voor de liefhebbers daarvan.

Het is eigenlijk meer fruit dat aan elkaar hangt met gebak. Maar daarom hou ik ervan. Met lekker zuur fruit natuurlijk.

Hoe je een cake maakt, las je hier al wel. Want het is echt meer cake dan vlaai, vind ik. Hij lukt wel best in een groot en plat bakblik.

En een foto, die komt nog wel. Voor deze cake was ik veel te laat. Hij was op voor ik aan die foto dacht.

Nichtje

2009-10-02T14:51:00.010+02:00

Deze week naaide ik voor een nichtje. Met haar mama sprak ik af welk rokje ik zou maken en van welke stof. Ik wilde eens proberen of ik een speldje kon bekleden met stof met een zelfde maar kleinere tekening).

De foto van het speldje trekt op niks. Ik vervang hem nog door een betere. In het haar misschien.

Nichtje zelf was ervan overtuigd dat ik voor botjes zou zorgen. Voor botjes voor binnen beloofde ik iets te proberen.
Omdat ik merkte bij het maken van kleding dat het handig is om tussendoor te kunnen passen, probeerde ik dat eerst voor mezelf.
Daarna was het de beurt aan die kleine botjes. Wat een gepruts! In het klein is er meer prutswerk dan in het groot, maar ik merk wel dat ik het een volgende keer weer vlotter zal doen.

En een tas erbij. Want ze is sjakossenfan!

"Oefenen, oefenen en nog eens oefenen"
Dat zei ik de kinderen toen ik nog lesgaf in het eerste leerjaar en ze leerden lezen. Het motiveerde hen om te herhalen.
En voor mezelf telt dat ook!

En nu ga ik bakken. Wafeltjes en cupcakes met speculaas.
Niet dat ik dat niet meer doe. Ik maakte gewoon nogal vaak die laatste pruimencake. Deze week verbruikte ik de laatste verse pruimen. Maar in de diepvries zitten er nog een hele hoop.

Twee weken naaien

2009-09-26T20:51:00.013+02:00

Bijna twee weken geen postje. Maar ik zat geen twee weken stil.
Wanneer het me lukte, experimenteerde ik nog wat verder.

Een zak met spulletjes die speelgoed wordt als je hem binnenstebuiten keert.

Een rol voor stiften en een zakje voor de blaadjes.

Het is nooit mijn bedoeling geweest om kleding te maken. Maar het begon toch een beetje te kriebelen om iets te proberen.

Het werd een schort. Daarmee moet je je niet op straat kunnen vertonen.
De voorzijde is gemaakt van tafelzeil dat kan gewassen en gestreken worden.
De achterzijde komt uit een wit laken.
Hij is deftig afgewerkt, geen zoom te zien. Ik vind hem zelf wel goed gelukt als hij gedragen wordt.
Wanneer ik volgende zomer confituur maak, kan ik morsen...
Vandaag morste ik er soep op en met een natte doek was het alweer in orde.

Deze pyama is voor koude nachten, want hij is heel warm. Misschien wel te warm. Gemaakt uit twee dekentjes van fleece. Ook niet om mee buiten te komen dus.

Ik naai erg graag en probeer graag wat uit. Er is nog zoveel te leren.
Maar ik kan er moeilijk mee stoppen en zit dan nadien op de blaren. Dus het is niet voor alle dagen. Doseren is toch zo moeilijk...

Experimentjes

2009-09-14T22:00:00.011+02:00

Soms zou het hier beter heten "Uit het atelier van Marleen" in plaats van "Uit de keuken..."
Van altijd opnieuw bakken, worden we dik en rond en ongezond.
Ik zocht en vond dus ook een andere bezigheid. Voordeel is dat ik niet hoef recht te staan, maar anderzijds voel ik het wel in handen en armen. Ik heb enorm veel rust nodig, maar voor de moraal is bezig zijn of ervan dromen ook van belang. Lukt koken niet, dan lees ik een kookboek. Lukt naaien niet, dan bedenk ik wat ik nog zou kunnen maken.

Weekkalender voor het nichtje dat pas naar school gaat.

Schaap voor mijn jongste petekindje.

Broodmandje voor moederdag dat gevuld was met bessenconfituur en caketjes.

Met badstof naaien, zou dat ook lukken?

Het eerste schaap, ook het eerste naai-probeersel.

Wat er uit de roze handdoek kwam:

Niet de schoonste, maar wel een bruikbaar modelletje.

Voor wie er naar vroeg de laatste dagen, is hier een begin.
Ik weet niet of het veel nut heeft voor anderen, maar zo kan ik voor mezelf wel bewaren wat ik maakte, zonder het bij te houden.
Tot nu toe bestempelde ik witte stof of verknipte ik kleding en handdoeken.
Maar nu heb ik stofjes om nog meer te oefenen!!!

Pruimencake

2009-09-02T12:08:00.008+02:00

Ik weet het. Het is niet origineel.
Maar wel lekker. Echt lekker. Lekker genoeg om het niet te willen vergeten.
En daarom komt het hier. Uit het boek Twaalf van Tessa Kiros.
(Ik hou wel van haar boeken, ik heb er meer van haar.)
En het kan ook met ander fruit, dat is dus gemakkelijk.

12 pruimen (Mooi met rood en paars, maar even lekker met groen en geel. Ik heb de pruimen liefst niet te rijp en dus nog een beetje zuur en bitter.)
150 gr gesmolten boter
3 eieren
150 gram suiker
1 lepeltje vanille-essence (Ik nam een schep vanillesuiker en nam een schep gewone suiker minder.)
250 gr bloem (Ik nam zelfrijzende bloem.)
een half zakje bakpoeder
1,2 dl melk

Pruimen ontpitten en in 2 of 4 snijden.
Eieren met suiker en vanille romig kloppen.
Gezeefde bloem en bakpoeder door roeren.
Gesmolten boter en melk door roeren.

Het deeg in beboterde vorm afwisselen met een laagje pruimen. Neem een vorm die een eerder laag dan hoog gebak zal opleveren. Twee laagjes van elk is genoeg. Bakpapier is nuttig, het is een slapper gebak en komt zo beter uit de vorm. Silicone kan ook natuurlijk.

Een uurtje in de oven op ongeveer 180 graden.

Vandaag wilde ik proberen of het ook in 't klein kon. Dat is gemakkelijker voor man om mee te nemen naar zijn werk. En dan heeft hij geen vork nodig.
Ik zette cupcakepapiertjes (niet het kleinste formaat) in een muffinvorm, deed er een lepel deeg in en zette er een halve pruim in met de snijkant naar boven. Het ziet er wel goed uit, het lijkt nu een minitaartje.

Wanneer iets uit de tuin klaar is, ga ik in mijn kookboekenverzameling op zoek naar mogelijkheden. Een lijstje voor pruimen had ik rap.

Ik heb al heel wat recepten met pruimen, maar er kunnen er altijd bij.

Pruimen

2009-08-25T12:14:00.009+02:00

Veel pruimen hebben we dit jaar, heel veel.
En dat vinden we niet erg!

Vandaag maakte ik confituur van de rode pruimen. Eerder verwerkte ik de geel-groene pruimen al en de donkerpaarse zullen nog volgen. Gelukkig zijn ze niet allemaal tegelijk rijp.

Vandaag deed ik zo:

2,4 kilo pruimen (gewicht zonder pitten)
2 zakjes Pec (voor minder suiker)
500 gram suiker
3 dl water

Halve pruimen en water koken tot het fruit zacht is. Nu en dan roeren, anders brandt het aan.
Pec en suiker in een kom mengen met een vork om de klontjes te breken.
Suiker bij het fruit voegen en heel goed roeren, ook over de bodem van de pot.
Laten doorkoken en in potten doen.

Enkel het ontpitten vraagt werk. Voor mij is dat zwaar werk, maar de voldoening is zo groot dat ik het er toch maar voor over heb om achteraf op de blaren te zitten.

Ik gebruikte heel weinig suiker en iets minder Pec. Dan krijg je iets heerlijks om bij een boterham uit een kommetje te lepelen. Het zal ook een tijdje bewaren.

Je kan veel meer suiker toevoegen, tot het gewicht van het fruit. (Gebruik dan wel de andere Pec.) Ik maakte het naar smaak van mezelf.
Er zijn verschillende middelen om confituur te maken wanneer je minder suiker gebruikt, zoals bijvoorbeeld Gelfix (warenhuis), Pec (warenhuis) en Marmello (natuurvoedingswinkel).
Voor Gelfix gebruik je best de helft van het gewicht aan fruit voor suiker. Afhankelijk van de fruitsoort vind ik dat ok. Maar zelf kies ik het niet voor zoeter fruit.
Marmello (er bestaat 1 en 2) is prima als je stijve confituur verkiest. Goed voor op de boterhan, maar te vast voor op de joghurt.
Naar Pec voor minder suiker grijp ik het meest, merk ik. (Ik heb geen aandelen!)

Voor een deel van de gele pruimen gebruikte ik voor 3 liter gekookte pruimen een halve kilo Gelfix. Dit is een lopende en een beetje lekker bittere compotte.
Voor een ander deel van deze pruimen nam ik voor 1650 gram fruit een halve kilo Gelfix. Dat gaf een stevige confituur.
Beide vallen in de smaak en niet alleen bij mezelf.

En grote neef, die lust ze allemaal. Als het maar pruimen zijn!

Ik schreef dit jaar van elke confituur (rekbaar begrip bij mij) die ik maakte op hoeveel fruit ik gebruikte, hoeveel suiker ik nam en waarmee ik zorgde dat hij dikker werd en even zal bewaren.
Dat was al handig, dus dat doe ik best verder.

(Je ziet, ik schrijf dat hier vooral voor mezelf. Als jij er wat aan hebt is dat mooi meegenomen, dat dan weer wel!)

Boontjes

2009-08-23T23:32:00.005+02:00

De aardappelen uit de tuin smaken zo lekker. We eten er echt meer van. Andere zomers eten we meer pasta of pizza met de groenten uit de tuin, maar nu lusten we wel elke dag van die smakelijke patatjes.
Met boontjes bijvoorbeeld. Die komen ook uit de tuin. En de tomaat ook. Ons boodschappenlijstje is deze dagen echt korter.

Aardappelen stomen of koken.
Boontjes stomen of koken tot ze net gaar genoeg zijn. Wij lusten ze graag als ze nog 'beet' hebben. Na het stomen of koken de boontjes meteen onder koud water houden om de frisse kleur te behouden.
Ik lust er graag nog wat smaakvolle tomaten bij.

Gisteren aten we er een lekker maar niet zo mooi sausje bij. Ik maak het meer, maar
wat een kleur... Ik dacht spontaan aan Barbie-saus en het lijkt wel fruitjoghurt. Maar ik maak het toch ... het moest maar zo lekker niet zijn!
2 lepels mayonaise, 2 lepels joghurt, 1 lepel appelazijn, versgemalen zwarte peper en een beetje zout mixen samen met 1 tomaat of meerdere tomaatjes.

De aardappelen en boontjes hoeven voor dit simpele gerechtje niet heel warm te zijn.

Ik vond de boontjes die ik vooraf al in de saus 'dipte' erg lekker. Maar voor dipsaus is het eigelijk te lopend.

Wij eten hier nooit vlees bij.

Dit is wel erg eenvoudig. Maar met degelijke ingrediënten is er niet meer nodig!

Stof bestempelen

2009-08-17T22:07:00.008+02:00

Vandaag bestempelde ik stof om er daarna iets van te naaien.
Op een wit laken stempelde ik met textielverf bloemen in twee kleuren en in twee maten. Daarna strijken helpt de verf te fixeren.
Ik kan weer even verder.

aardappelen uit de oven

2009-08-17T11:01:00.007+02:00

Heel simpel, maar zo lekker!
En dit jaar voor het eerst met aardappelen uit de tuin. Die maken het nog lekkerder.

Kleine aardappelen (of grotere die je in lange partjes, in schijfjes of kleinere blokjes snijdt) goed wassen en met de schil in een ovenschaal uitspreiden. Overgieten met een beetje lekkere olijfolie en de olie samen met wat zout (zeezout of fleur de sel) en rozemarijn met je handen over de aardappelen verdelen. De aardappelen moeten langs alle kanten bedekt zijn met een dun laagje olie. Je hebt toch niet veel olie nodig, het wordt geen vette boel.

Die ovenschotel gaat dan voor langere tijd de oven in. De grootte van de aardappelen bepaalt de tijd. Als je met een vork in de aardappelen kan prikken is het goed, maar dat duurt toch wel even. In de tweede helft meng ik de aardappelen nog eens dooreen.
Ik reken een uur voor het totaal bovenaan in de warmste oven (ongeveer 220°).

In de zomer vinden wij het lekker met bijvoorbeeld kippensaté's en rauwe groenten.
Het gemarineerde vlees gaat dan na een tijdje op een rooster boven de aardappelen. Het vlees gaat sneller dan de aardappelen.

En dan noemen wij het 'nepbarbecue'. Dan weten we allebei wat wordt bedoeld.

Je kan in plaats van zout en rozemarijn bijvoorbeeld ook piri piri (potje met Portugees kruidenmengsel met zout) gebruiken. Dat geeft een heel andere smaak, je maakt het dan zo pittig als je wil.

Je kan een kipfilet in stukken snijden en dan de stukjes met wat olijolie en bijvoorbeeld piri piri in een diepvrieszakje stoppen en het toegevoegde in de stukken masseren. Je kan de blokjes meteen gebruiken of ze in de diepvries steken. (Je hoeft de blokjes niet op een stokje te prikken. Ze tussen de halfgare aardappelen leggen, kan ook. Dat geeft een ander resultaat. Het wordt niet knapperig zo. En dan is het voor ons geen nepbarbecue.)

Bessenconfituur

2009-08-13T21:45:00.008+02:00

Om het hele jaar van de bessen uit de tuin te kunnen genieten, maak ik graag confituur. Ook al omdat ik dan minder suiker kan gebruiken dan bij de meeste winkel-confituren.

Ik ga meestal uit van een basisrecept dat het goed doet voor onze bessen.

Bessen koken met een bodemje water.
Nu en dan roeren en bessen wat pletten.
Bessen door de passe-vite of zeef duwen.
Het sap afmeten.
Per liter sap of 750 gram sap in een andere kom 300 gram suiker (meer of minder mag ook, dat hangt af van jouw smaak) afwegen en er een zakje pec (voor minder suiker) onder vermengen. De pec zorgt dat het altijd wel lukt en opstijft.
Het sap koken.
Het suikermengsel roerend toevoegen.
Even laten doorkoken.
De confituur (misschien eerder gelei, maar niet helder omdat ik het sap uitduw) in propere potten met schroefdeksel gieten.
De potten afsluiten en omgekeerd een nachtje laten afkoelen.

Je gebruikt de bessen die je hebt of lust met suiker zo veel je wil. Kijk maar op het pakje. Wil je wel meer suiker, dan bestaat daar ook een pakje voor.

Bij deze methode hoef je de geplukte bessen enkel maar de wassen. Steeltjes mogen er nog aan blijven, pitten mogen blijven zitten. Dat maakt het een gemakkelijk te maken confituur. Ik blijf het confituur noemen omdat ik er ook de fruitpulp bij neem. Het gekookte fruit een nacht laten uitlekken zodat je een heldere gelei kan maken, vind ik veel gedoe. En zo gaat er minder verloren.

Ik verwerkte deze zomer tot nu toe rode en witte bessen, cassis, jostabessen, frambozen en combinaties daarvan. Rode bes met framboos was een nieuwe combinatie voor mij. Toch echt lekker. Dus meer frambozen in de tuin zijn welkom!

Omdat die zelfgemaakte confituur me toch echt wel bevalt, maak ik ook confituur met gekocht fruit. Appelsienconfituur met bittere schilletjes bijvoorbeeld, heerlijk. Zeker als hij weer wat smelt op een warme pannenkoek. Maar dat is voor wanneer het weer kouder wordt.

Aanvulling (na de vraag van Bart om de combinaties)
Soorten confituur die ik deze zomer maakte. Volgende zomer probeer ik vast weer verder. Nu maakte ik confituur van al wat rijp was op dat moment.
Ik zet er alles bij, dan heb ik dat lijstje ook voor mezelf.

Rode bes
Rode bes en frambozen (echt de moeite, heb er diepvriesframbozen voor bijgekocht)
Rode bes en cassis
Rode bes en witte bes

Witte bes
Witte bes en jostabes

Zwarte bes en framboos (framboos proef je niet goed meer bij 50/50)

Jostabes

Ons dagelijks brood

2009-08-05T14:53:00.007+02:00

Nu we "achter de gazetten" wonen en met de auto rijden jammer genoeg niet meer gaat, zorg ik graag zelf voor ons dagelijkse brood. Dan ben ik niet afhankelijk. Toch niet als ik op tijd aan bloem en gist denk.

Met de hand kneden zou ik niet meer kunnen. Mijn kitchen-aid doet nu het zware werk. Ik wilde een mooi exemplaar, dan kan het blijven staan en dan kost dat al geen moeite. En bakken gebeurt in de warmste oven van de AGA.

Al meerdere keren werd me gevraagd hoe ik mijn brood bak. Dus dat schrijf ik dan ook maar even op.
Zelf houd ik er wel van en man ook. Maar anderen blijkbaar ook.
Voor het doopfeest van een tijdje geleden bakte ik de broodjes. Ik schrik er dan van dat anderen ze zo lekker vinden. Ik hoorde de gasten dat tegen elkaar zeggen.

Het is een simpel recept, maar ik denk dat de kwaliteit van de bloem een grote rol speelt.
Ik vertrek meestal van dit basisdeeg. En met daarmee maak ik dan één gewoon brood of meerdere kleine broodjes.

500 gram meel
12 gram gedroogde gist
8 gram zout (stilaan ben ik altijd maar minder zout gaan gebruiken, nu nemen we voor onszelf 2 gram)
260 ml water (ongeveer, voel maar aan je deeg)
een geut olijfolie

Alles gaat in de keukenmachine om te kneden.

Het deeg moet dan 45 minuten afgedekt rijzen op een tochtvrije en warme plek. Ik leg gewoon een handdoek over de kom van de kitchen-aid. Wat langer rijzen is geen probleem.

Weer even kneden tot de lucht eruit is.

Het deeg in de broodvorm leggen. Ik maak eerst een lap die even breed is als het bakblik die ik dan oprol en met de naad naar onder in het bakblik leg. De vorm is dan mooi egaal.

Je kan ook kleine bolletjes maken van 50 gram of wat je maar verkiest.

Opnieuw 45 minuten rijzen in het bakblik.

Brood bak ik 32 minuten en de kleintjes gaan 27 minuten in de bakoven van de AGA die ik op ongeveer 220 graden heb staan.

Je kan spelen met het meel. Als het samen maar 500 gram is, is het goed. Ik gebruik meestal de witte en/of de bruine bloem die hier het dichtstbij worden verkocht. Dat is echt lekkere biobloem. Een pak lekkerder dan warenhuisbloem. We houden ook van rogge.
Ik doe vaak pitten en/of zaden in het deeg. Zonnebloempitten, pompoenpitten, sesamzaad en maanzaad heb ik meestal in huis. Je kan één of meerdere soorten tegelijk gebruiken. Ik voeg maximum 100 gram toe.

"Speciallekes" maak ik ook graag, maar dat is voor een andere keer.

Mijn brood mag uit de oven... Ruikt lekker!

Wat oudste neefje zei toen hij hier voor het eerst logeerde en wit brood had gevraagd: "Tante Marleen, uw brood is zo lekker als cake." Dat is ondertussen al enkele jaren geleden. Toen hij hier vorige week was, at hij er weer met plezier van. Het brood mocht nu wel bruin zijn. En hij zei er deze keer bij: "Het allerliefste eet ik uw brood met uw pruimenconfituur." En hij at op drie dagen een hele pot leeg. Die toch niet zo zoete confituur zet ik er ook nog wel eens bij. Dan kan hij zelf aan de slag. Een zak pruimen om op te snoepen heeft hij al mee... Dat een kind zo zot kan zijn van pruimen.

Fris en fruitig

2009-07-28T22:12:00.006+02:00

Bij het begin van de zomer had ik zin in een verfrissend ijsje. Maar het was pas zomer en dus was er niets in huis. Toen bedacht ik dat ik ooit in een kookboek las dat je een banaan die half bevroren is, kan mixen tot iets lekkers.

Het klopte. Je moet even geduld hebben tot die banaan wil bevriezen, maar dan krijg je door hem alleen maar te mixen wel iets verrassends, vind ik. Het lijkt wel een ijsje. De textuur is echt de moeite. Maar het smaakt uiteraard wel naar banaan en daar moet je voor zijn. Man vond het niet echt lekker.

Ik was benieuwd of het ook met ander fruit lukte. Dus ging er ook ander fruit in de diepvries.
Gemixte halfontdooide frambozen zijn zo heerlijk! Ik hoef er niet veel van, maar het is echt lekker en verfrissend. Net stevig smakend sorbet. Dat is zeker een blijver!

Met kersen vind ik het minder lekker dan met frambozen. Maar vooral het ontpitten van de kersen is wel wat werk (zonder ontpitter).

We hebben een echte eettuin. Man werkt heel graag in de tuin en ik leef me uit met de oogst! Een experimentje nu en dan levert weleens wat op...

Kaaskoekjes

2009-07-26T20:28:00.007+02:00

Een gemakkelijk en snel aperitiefkoekje.
Vorige zomer al experimenterend gemaakt en het werd een blijver voor bezoekers. Het gezin van zus at vorig jaar het experimentschaaltje heel rap leeg, nu maar een dubbele portie gebakken.
Maar dit zijn de verhoudingen. Van alles evenveel.

100 gram geraspte of fijngemaakte oude kaas
100 gram boter
100 gram gewone bloem

Boter en bloem vermengen, kaas toevoegen en mengen.
Balletjes rollen en met een vork op een bakplaat platter drukken.
12 minuten in een oven van 220 graden.

En als laatste geduldig wachten tot ze wat afgekoeld zijn.

Vandaag maakte ik ze naturel. Maar met wat paprika of provencaalse kruiden of ... naar keuze kan het ook. Wanneer je kruiden op de koekjes aanbrengt in plaats van ze te mengen in het deeg, verbranden deze snel. Daar let je dan best op. (langer in een iets koudere oven)

Oudste neef kan er niet afblijven.
Volgens man gaat het als met chips: als je begint, eet je verder.
Het is niet gezond, maar voor een keertje...

Een fris en fruitig drankje

2009-07-17T16:11:00.005+02:00

Water drinken is gezond en ook wel lekker, maar soms wil ik weleens wat anders.
En dan bedoel ik niet dat zoete spul uit de winkel.

Dit recept wil ik wel onthouden.

De basis is simpel. Je kookt wat sappig rood fruit in een bodempje water.
Het sap dat je zo verkrijgt (je kan het fruit laten uitlekken in een vergiet), koel je af.
Het koude sap vermeng je met (gekoeld) water en ijsblokjes.
Voeg daar eventueel nog een paar (bevroren) bessen bij en je hebt een heerlijk drankje dat even koel blijft.

Liefhebbers kunnen suiker of een ander zoetmiddel toevoegen tijdens het koken of op het eind. Je kan ook kiezen voor eerder zuur of eerder zoet fruit, natuurlijk.
Zelf hou ik echt van zuur, dus suiker toevoegen doe ik niet vaak.

Ik probeerde het drankje met zure krieken en ook met lekkere frambozen.

In een mooi groot glas met een lange lepel en een rietje en dan in de zon ermee!
Als kind kregen we op schoolreis een drinkbus mee met versgemaakt citroensap.
(En boterhammen met ei.)
Heerlijk was dat. De smaak ligt nog vers in mijn geheugen. Zou het daarom zijn dat ik dit drankje zo graag heb?

Toch nog even aanvullen (30 juli). Met rode bessen vind ik deze limonade echt heel lekker. Ik deed er voor de liefhebbers en deze keer ook voor mezelf een beetje agavesiroop bij.
Omdat ik het zo geslaagd vind en omdat er hier echt veel rode bessen hingen (nu is alles weg), maakte ik veel sap en stak het in ijsblokzakjes in de diepvries.
Ik kan dus nog even verder, typ ik met zo'n glas lekkers in de hand!

Koekjes

2009-07-09T19:54:00.009+02:00

Bakken doe ik absoluut het allerliefste in de keuken. Niet dat ik niet van wat anders hou. Groenten en fruit kunnen me bijvoorbeeld ook erg bekoren, maar toch eerst nog een bakreceptje. Ik heb er al veel mee 'gespeeld', maar ik vertrek meestal van deze basis.

200 gram bloem
100 gram boter
75 gram suiker
1 ei (M)
en een snufje zout

Meng eerst boter en suiker, doe dan het ei erbij, meng opnieuw en voeg dan in twee keer de bloem erbij met het zout. Meng tot een stevige bal. Hij mag niet te nat zijn, dat geeft een plakboel bij het uitrollen. Wanneer ik eieren van onze kippen gebruik, neem ik iets meer bloem. Leg de bal in plastiek een tijdje in de koelkast.

Na minimum een half uur kan je het deeg uitrollen. Ik pak ongeveer 4 millimeter. Vergeet je aanrecht niet met bloem te bestrooien!

Steek nu koekjes uit met de rand van een glas of met een uitsteekvormpje.

Leg de koekjes voorzichtig op een bakplaat. Ik leg ze op bakpapier: minder afwas en vooral minder vet!

Ik steek ze ongeveer een kwartier in een oven van ongeveer 220 graden.
Na de helft van de tijd draai ik, de plaat om.
Maar lees niet over 'ongeveer'. Kijk nu en dan en probeer wat uit.

Vroeger bakte ik enkel ronde koekjes. Ik gebruikte altijd een glas. De grootte kon variëren.
Maar ondertussen heb ik een hele hoop uitsteekvormpjes. Dat kost niet veel (ooit kocht ik er 4 voor een euro) en dan heb je voor elke gelegenheid wat.

Vlak voor Kerstmis maakte ik een deeg met cacao en kokos. Ik maakte er sterrretjes van en dropte in het midden een zilveren eetbaar pareltje. Man en ik vonden ze mooi en lekker, dus maakte ik er ook voor op het feest.

De week daarna was het alweer feest. Na de nieuwjaarsbrieven vroegen jongste zus en schoonbroer of ik het eventueel zou zien zitten om koekjes te bakken (in plaats van doopsuiker) voor hun dochtertje dat op komst was. Hoewel ik niet gewoon ben met grote hoeveelheden te werken, heb ik niet lang getwijfeld. Ik ging bakken voor mijn tweede petekindje!

Dus vanaf dan mocht (lees misschien wel 'moest') iedereen (behalve iedereen die zus kent) koekjes proeven tot ik een recept had dat iedereen ok vond. Dat is het bovenstaande. Want bij alle variaties die ik vond en bedacht, was er wel iemand die het te speciaal vond. Zelf ben ik (maar dat kon je zelf al bedenken als je een vorige post las) fan van appelsienschil in het deeg en heel pure chocolade rond het koekje. Sop daarvoor de helft van een afgekoeld koekje in gesmolten chocolade en leg geduldig weer neer op bakpapier tot de chocolade hard is.

Voor de doopkoekjes gebruikte ik een bloemvorm en een beervorm. Op de bloemen kwamen weer de zilveren pareltjes. En de beertjes gaf ik ogen met een klein beetje gesmolten pure chocolade die ik aanbracht met een tandenstoker.
Ondertussen zijn ze allemaal uitgedeeld.
Zus zei me telkens hoeveel mensen ze die week verwachtte en ik kon voor verse koekjes zorgen. Dat maakte het haalbaar.

Voor nooggevallen had ik deeg in de diepvries. Niet uitgerold deeg ging echt prima, maar de ingevroren vormpjes vind ik maar niets. Het uitzicht beviel me niet.

De koekjes gingen in een mooi doorschijnend zakje met een lentegroene strik errond en met een mooi etiketje met haar naam en geboortedatum erop.
Simpel maar voor mij bijzonder om het te mogen doen!
Ondertussen (bijna 4 maanden in ze nu) schonk de kleine meid al haar mooiste lach!

Deze koekjes kan je makkelijk met kinderen maken. De jongsten willen met plezier vormpjes kiezen en uitsteken. En zijn ze wat groter, dan kunnen ze telkens meer. Ik maakte ze ooit met een meisje dat moeite had met metend rekenen. Er valt dan heel wat te wegen, ook volle pakken ter vergelijking.
Tja, ik heb jarenlang lesgegeven in het eerste leerjaar, die 'leermicrobe' ben ik nog niet kwijt.

Fruit met een dekseltje

2009-06-25T13:09:00.007+02:00

En meer van hetzelfde.

Met hetzelfde deeg als de voorgaande stukjes kon ik nog iets maken dat in de smaak viel. Een crumble vind ik niet zo lekker. Van het gebakken fruit houd ik echt, maar de bovenlaag was nooit mijn ding.

De eerste keer legde ik stukjes rabarber en appel in een ovenschaal. Daarboven kwam dan het deeg. Ik maakte het deeg iets makkelijker smeerbaar door er wat melk aan toe te voegen.
Met pruimen is de smaak ook heerlijk.
Met aarbeien en riccota ging het ook.
Ik experimenteer zeker nog verder.
Zelf verkies ik eerder zurig fruit.

Wat zou nog lekker zijn?

En nu genoeg met datzelfde deeg...

Aanvulling geprobeerd op 26 juli:
ook lekker met bessen!

Cupcakes

2009-06-15T14:38:00.013+02:00

Omdat lang of meermaals rechtstaan niet altijd zo goed lukt en omdat dat bij het bakken van wafeltjes toch nodig is, zocht ik een alternatief.

Zou het wafeldeeg ook geschikt zijn om er cupcakes van te maken? Het is tenslotte op cakedeeg gebaseerd.

Het lukte. Ik bak op die manier 24 minitjes tegelijk en dan kan ik een kwartier zitten terwijl ze in de oven staan.

En in tegenstelling tot de wafeltjes, is het gemakkelijk om te variëren met de smaken.

Cupcakes

maak eerst het basisdeeg (post van 15 juni)

voeg dan de smaken bij en meng alweer

Mogelijke smaken die ik testte en die lekker werden bevonden door mijn proevers.

cacao en/of chocoladedruppels

cacao en chocoladedruppels en zeste van sinaasappel (als het deeg te droog werd, is wat sap erbij ook ok) = mijn eigenste favoriet

speculoospasta

speculaas- of koekkruiden

kardemom

kardemom en zonnebloempitjes bovenop het deeg

natuur

met citroenzeste en een druppeltje sap

...

Hoeveelheden zie ik telkens op het moment zelf. Het deeg mag niet te nat en niet te droog zijn.

Omdat ik in een AGA bak, is tijd en temperatuur anders dan bij een gewoon fornuis. Ik neem aan dat je eens moet proberen hoe het bij jou best gaat.

Ik bak in de warmste oven die op bijna 220 graden staat en dan zijn de eerder kleine (bodem 38 mm) cupcakes klaar op een kwartier. Ze zijn dan ook mooi opgekomen.

Het is wel plezant om verschillende smaken tegelijk te maken en die mooi te presenteren.

Deze zakjes gaf ik rond Kerstmis aan helpende handen.

Wafeltjes

2009-06-15T13:59:00.004+02:00

Hét toevallig geprobeerde succesrecept, toch volgens mijn familie.

Toen ik nog geen grijze haren had, maakte een oud-collega heel lekkere wafeltjes. Dat wilde ik ook wel kunnen, ooit.

Enkele jaren geleden zag ik een spotgoedkoop wafelijzer te koop en dacht meteen weer aan de wafeltjes van ooit. Maar welk recept moest ik kiezen om een lekker resultaat te bekomen? Ik hou niet zo van echt zoet, al zijn er wel uitzonderingen. Net op het moment dat ik het wafelijzer had, hoorde ik dat je ook wafels kan maken met viervierden deeg. Voor cakes pas ik dat aan mijn smaak aan, dus moest dat voor wafeltjes toch ook lukken. Dat dacht ik en ik hoopte het nog meer.

Papa werd, na man, eerste proever en hij wilde er nog wel van. (Papa eet 'overal' bruine suiker bij en is dus wel voor zoet. Als ik het lust en hij het niet 'te gezond' vond, dan zou het wel in orde zijn.)

Echt simpel en niet de moeite van het noteren, dacht ik. Maar ik kreeg al zo vaak de vraag hoe ik dat toch doe. Ik schreef het al zo vaak op. Nu nog één keer.

Wafeltjes

100 gr suiker en 100 gr boter stevig mengen

2 eieren toevoegen en weer stevig mengen

200 gr zelfrijzend bakmeel toevoegen en nog een laatste keer mengen

Zo simpel is het.

Ik maak altijd meer deeg, maar dit blijft de basis.

Toen ik mama vroeg wat ze voor haar verjaardag wilde, zei ze, "wafeltjes".
Meestal wanneer we bij mijn ouders komen, heb ik iets gemaakt. Op haar vraag waren dat meestal wafeltjes. Dus had ik dit niet verwacht. Maar ik luister nog steeds braaf naar mama.
Op het moment dat mijn jonste zus zag wat ik bij had op het verjaardagsfeestje, zei ze meteen dat ze dat ook wilde voor haar verjaardag. En het zoontje van de andere zus heeft er ook al besteld om uit te delen in zijn klas wanneer hij jarig is.

Enige nadeel: ik probeer ook zo graag eens wat anders uit!

Dit recept moest omwille van al het voorgaande als eerste.

Ik heb een heel jaar een 'kookboek' bijgehouden op papier. Man dacht dat dit wel iets voor me was...

2009-06-14T22:15:00.001+02:00
Eerst eens proberen!