vrijdag 31 december 2010

Een verluiertafel voor klein petekind

Jongste petekind speelt graag met poppen.
(Ik had haar net nog aan de lijn. Dat ze mijn naam nu kan zeggen, dat doet me telkens opnieuw smelten.)

Ze heeft al heel wat poppen en poppenspullen. In de handel vond ik niets dat ze nog niet heeft én vooral dat ik ook nog eens mooi vind.
Zou ik zelf iets maken? Zouden 'de mensen' dan denken dat ik alleen nog maar zelfgemaakte dingen wil geven, dat ik het eigenlijk voor mezelf doe, ...
Ik wissel dus af wat dat betreft.

De laatste twee weken werden gekenmerkt door heftige onderzoeken en nog heftiger wachten op resultaten. Volgende week komt de laatste uitslag. Aan de feiten kan ik niks veranderen en wat ik zelf kan doen blijk ik goed te doen, maar dat wachten.
En dan kan naaien me gelukkig de nodige afleiding brengen.

Dus ik begon maar aan iets wat ze nog niet heeft: een verluiertafel gemaakt van een witgeschilderd nachttafeltje met verluierkussen, zakken aan de zijkanten ook geschikt voor dikkere spullen, aanpasbare pamper, fopspeenkoord, slabbetje, washandje en handoekje, doekjesdoos, opbergmandjes, knuffelpopje met jurkje.
De paarse stof duidde zus ooit aan als haar favoriete stofje.












Het zal al wel duidelijk zijn dat ik val op sober.
Handleidingen gebruik ik zelden. Ik denk gewoon graag na over hoe ik het zal ineensteken.

Groot petekind kreeg naast haar cadeau uit de winkel grotere knuffelpop
met een winter- en een zomer garderobe en een knuffelhondje. De poppen maakte ik toen ik de vorige keer in de onderzoekstijd zat.

De laatste maanden postte ik geen naaispullen meer. Dat is niet omdat ik niet meer zou naaien, wel omdat ik een schriftelijke naaicursus volg. Ik stuur mijn gemaakte dingen op en krijg ze dan terug. Heerlijk om te doen en ik leer de kneepjes van het vak.
Ondertussen zijn de nieuwjaarsbrieven gelezen en de pakjes uitgedeeld. De tafel viel in de smaak. Mama en papa vinden het mooi om in de woonkamer te zetten en klein petekind begon meteen haar pop te wassen en bleef maar wassen.
En hier zie je haar grote zus die het tafeltje 'schikte' voor op de foto. Ik zei haar wat de bedoeling was en ze liet de pop zitten en stopte zich er uit zichzelf achter. Ze heeft graag dat we foto's van haar trekken, maar nu had ze echt door dat ik het tafeltje ook wilde.

4 opmerkingen:

  1. WAW!! wat fantastisch gemaakt en zo'n leuk idee... zo'n meter wil mijn dochter ook wel denk ik :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. HEEEEl knap, Marleen !

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoe knap, Marleen !
    Met veel liefde gemaakt, dat is duidelijk te zien. Proficiat !

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Amai zeg chapeau ,knap gedaan ik knutsel af en toe ook voor de kids maar dit is gewoon prachtig , alleen het idee is al super en dan nog de uitvoering tip top echt waar !!!

    BeantwoordenVerwijderen