vrijdag 31 december 2010

Een verluiertafel voor klein petekind

Jongste petekind speelt graag met poppen.
(Ik had haar net nog aan de lijn. Dat ze mijn naam nu kan zeggen, dat doet me telkens opnieuw smelten.)

Ze heeft al heel wat poppen en poppenspullen. In de handel vond ik niets dat ze nog niet heeft én vooral dat ik ook nog eens mooi vind.
Zou ik zelf iets maken? Zouden 'de mensen' dan denken dat ik alleen nog maar zelfgemaakte dingen wil geven, dat ik het eigenlijk voor mezelf doe, ...
Ik wissel dus af wat dat betreft.

De laatste twee weken werden gekenmerkt door heftige onderzoeken en nog heftiger wachten op resultaten. Volgende week komt de laatste uitslag. Aan de feiten kan ik niks veranderen en wat ik zelf kan doen blijk ik goed te doen, maar dat wachten.
En dan kan naaien me gelukkig de nodige afleiding brengen.

Dus ik begon maar aan iets wat ze nog niet heeft: een verluiertafel gemaakt van een witgeschilderd nachttafeltje met verluierkussen, zakken aan de zijkanten ook geschikt voor dikkere spullen, aanpasbare pamper, fopspeenkoord, slabbetje, washandje en handoekje, doekjesdoos, opbergmandjes, knuffelpopje met jurkje.
De paarse stof duidde zus ooit aan als haar favoriete stofje.












Het zal al wel duidelijk zijn dat ik val op sober.
Handleidingen gebruik ik zelden. Ik denk gewoon graag na over hoe ik het zal ineensteken.

Groot petekind kreeg naast haar cadeau uit de winkel grotere knuffelpop
met een winter- en een zomer garderobe en een knuffelhondje. De poppen maakte ik toen ik de vorige keer in de onderzoekstijd zat.

De laatste maanden postte ik geen naaispullen meer. Dat is niet omdat ik niet meer zou naaien, wel omdat ik een schriftelijke naaicursus volg. Ik stuur mijn gemaakte dingen op en krijg ze dan terug. Heerlijk om te doen en ik leer de kneepjes van het vak.
Ondertussen zijn de nieuwjaarsbrieven gelezen en de pakjes uitgedeeld. De tafel viel in de smaak. Mama en papa vinden het mooi om in de woonkamer te zetten en klein petekind begon meteen haar pop te wassen en bleef maar wassen.
En hier zie je haar grote zus die het tafeltje 'schikte' voor op de foto. Ik zei haar wat de bedoeling was en ze liet de pop zitten en stopte zich er uit zichzelf achter. Ze heeft graag dat we foto's van haar trekken, maar nu had ze echt door dat ik het tafeltje ook wilde.

woensdag 1 december 2010

Veenbessencake



Tegen het einde van het jaar worden er weer veenbessen verkocht. Ik hou echt van die smaak. Dus moest er ook een cake met deze bessen komen.

75 gr suiker mengen met
35 gr boter
2 eieren toevoegen en mengen
1 potje van 125 gr natuurjoghurt en
5 gr citoenrasp toevoegen en mengen
150 gr zelfrijzende bloem en
een klein beetje bakpoeder erbij zeven en mengen
170 gr veenbessen (een half zakje dus)voeg je als laatste toe en je mengt een laatste keer zodat de bessen goed bedekt zijn met het deeg.

Ik gebruikte een siliconen bakvorm omdat deze cake niet te heet wordt gebakken.

Het deeg gaat een hele tijd in een oven van ongeveer 170 graden. Na drie kwartier begin je te kijken of er geen deeg meer hangt aan een mes dat je in het midden van het deeg steekt. Is dat niet meer het geval, dan mag je cake uit de oven.

Een dubbele hoeveelheid staat hier nu in de oven. Zo was het zakje meteen op want het lag er al even. De volgende keer gaat de helft ervan in de diepvries. Want wat is dit een grote cake. Eventuele bezoekers zullen de eerste dagen niet met honger naar huis gaan.