woensdag 27 oktober 2010

Herfstcake


Van de meeste appels uit de tuin werd opnieuw sap geperst.
Mijn favoriete soort Topaz mocht nog even blijven hangen. Dat vind ik echt de allerlekkerste appel om puur natuur te eten. Ik kocht ze al jaren bij de bioboer achter de hoek, maar nu staan ze ook in ons boomgaardje. De bioboer verkocht een deel van zijn bomen. De smaak is prima, maar de meeste appels zijn nog appeltjes aan die jonge bomen. Dus aten we appelmoes en appelcake.

Voor de appelmoes stoof ik geschilde appelstukjes in een beetje water tot ze zacht zijn en ga er dan met een garde door. Ik doe dat tot er geen brokjes meer in zitten. Dat gaat vanzelf als de appels zacht zijn. Suiker in appelmoes, daar moet ik niet van weten. Dat komt er dus niet in. Maar het kan natuurlijk wel volgens smaak.

Er was een beetje appelmoes over. Dat ging de koelkast in.

Omdat er nog enkele appeltjes over waren, wilde ik nog een appelcake maken. Maar graag eens een andere dan anders. En dat ik gelukt, dus mag het hier staan.

- 200 gr zelfrijzende bloem
- 20 gr maïzena (kan je weglaten)
- 1/2 zakje bakpoeder (moet niet, maar geeft toch een beter resultaat)
- 75 gr suiker
- 3 soeplepels olijfolie (of een ander soort)
- 2 eieren
- 3 grote soeplepels appelmoes
- 10 gr koekkruiden of speculaaskruiden (of kaneel, gember, ...)

Alles goed mengen en er heel veel appelschijfjes op leggen of rechtop in duwen.
Dat stond 40 minuten in een oven van 160°.
Ik gebruikte een ronde silicone-bakvorm.

Ik vond het echt lekker, maar man heeft het liever zonder de kruiden.
En het allerlaatste restje appelmoes was lekker bij de cake.

Volgende keer een drankje dat hier bij past.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen