donderdag 15 oktober 2009

Appelvlaai op grootmoeders wijze

't Is niet dat we niet meer eten hier.

Dit recept gebruik ik sinds enkele jaren. Niet erg zoet en zeker niet vet, dus iets naar mijn smaak. Ik gebruik het graag om de appels uit de tuin in te verwerken.
Dit jaar lieten we sap persen. Maar van de appels van één boompje maak ik dit.
Ooit noteerde ik de naam en de ingrediënten. Het blaadje ziet er niet meer uit. Om het zeker te bewaren voor het vanzelf wegkruipt, zet ik het hier.
Wil je het zoeter. Dat kan. Met zoeter fruit of met extra suiker in of over.

200 gram zelfrijzende bloem
75 gram suiker
3 lepels olijfolie of een andere olie
3 lepels melk
2 eieren
4 appels (meer of minder kan ook, een deel in stukjes in het deeg en een ander deel in schijfjes op het deeg)

Deze dingen staan op mijn blaadje. Maar ik merk dat een klein schepje bakpoeder erbij een verbetering is. Dat doe ik nu altijd.

Deze week nam ik in plaats van melk een sinaasappel waarvan ik het oranje laagje van de schil raspte en het sap ervan. Dat werd een beetje te nat en dus ging er ook een beetje extra bloem bij. Je ziet, ik speel een beetje.
Het resultaat was helemaal ok. En dus wil ik het onthouden en onthoud ik het jullie niet.
Omdat ik niet echt vaak melk gebruik, is een bus beginnen voor drie lepeltjes vaak te gek. En met sap lukt het evengoed.
Als je melk of appelsap gebruikt, is wat kaneel erover ook wel lekker voor de liefhebbers daarvan.

Het is eigenlijk meer fruit dat aan elkaar hangt met gebak. Maar daarom hou ik ervan. Met lekker zuur fruit natuurlijk.

Hoe je een cake maakt, las je hier al wel. Want het is echt meer cake dan vlaai, vind ik. Hij lukt wel best in een groot en plat bakblik.

En een foto, die komt nog wel. Voor deze cake was ik veel te laat. Hij was op voor ik aan die foto dacht.

vrijdag 2 oktober 2009

Nichtje

Deze week naaide ik voor een nichtje. Met haar mama sprak ik af welk rokje ik zou maken en van welke stof. Ik wilde eens proberen of ik een speldje kon bekleden met stof met een zelfde maar kleinere tekening).

De foto van het speldje trekt op niks. Ik vervang hem nog door een betere. In het haar misschien.

Nichtje zelf was ervan overtuigd dat ik voor botjes zou zorgen. Voor botjes voor binnen beloofde ik iets te proberen.
Omdat ik merkte bij het maken van kleding dat het handig is om tussendoor te kunnen passen, probeerde ik dat eerst voor mezelf.
Daarna was het de beurt aan die kleine botjes. Wat een gepruts! In het klein is er meer prutswerk dan in het groot, maar ik merk wel dat ik het een volgende keer weer vlotter zal doen.

En een tas erbij. Want ze is sjakossenfan!


"Oefenen, oefenen en nog eens oefenen"
Dat zei ik de kinderen toen ik nog lesgaf in het eerste leerjaar en ze leerden lezen. Het motiveerde hen om te herhalen.
En voor mezelf telt dat ook!

En nu ga ik bakken. Wafeltjes en cupcakes met speculaas.
Niet dat ik dat niet meer doe. Ik maakte gewoon nogal vaak die laatste pruimencake. Deze week verbruikte ik de laatste verse pruimen. Maar in de diepvries zitten er nog een hele hoop.