donderdag 9 juli 2009

Koekjes

Bakken doe ik absoluut het allerliefste in de keuken. Niet dat ik niet van wat anders hou. Groenten en fruit kunnen me bijvoorbeeld ook erg bekoren, maar toch eerst nog een bakreceptje. Ik heb er al veel mee 'gespeeld', maar ik vertrek meestal van deze basis.

200 gram bloem
100 gram boter
75 gram suiker
1 ei (M)
en een snufje zout

Meng eerst boter en suiker, doe dan het ei erbij, meng opnieuw en voeg dan in twee keer de bloem erbij met het zout. Meng tot een stevige bal. Hij mag niet te nat zijn, dat geeft een plakboel bij het uitrollen. Wanneer ik eieren van onze kippen gebruik, neem ik iets meer bloem. Leg de bal in plastiek een tijdje in de koelkast.

Na minimum een half uur kan je het deeg uitrollen. Ik pak ongeveer 4 millimeter. Vergeet je aanrecht niet met bloem te bestrooien!

Steek nu koekjes uit met de rand van een glas of met een uitsteekvormpje.

Leg de koekjes voorzichtig op een bakplaat. Ik leg ze op bakpapier: minder afwas en vooral minder vet!

Ik steek ze ongeveer een kwartier in een oven van ongeveer 220 graden.
Na de helft van de tijd draai ik, de plaat om.
Maar lees niet over 'ongeveer'. Kijk nu en dan en probeer wat uit.

Vroeger bakte ik enkel ronde koekjes. Ik gebruikte altijd een glas. De grootte kon variƫren.
Maar ondertussen heb ik een hele hoop uitsteekvormpjes. Dat kost niet veel (ooit kocht ik er 4 voor een euro) en dan heb je voor elke gelegenheid wat.


Vlak voor Kerstmis maakte ik een deeg met cacao en kokos. Ik maakte er sterrretjes van en dropte in het midden een zilveren eetbaar pareltje. Man en ik vonden ze mooi en lekker, dus maakte ik er ook voor op het feest.

De week daarna was het alweer feest. Na de nieuwjaarsbrieven vroegen jongste zus en schoonbroer of ik het eventueel zou zien zitten om koekjes te bakken (in plaats van doopsuiker) voor hun dochtertje dat op komst was. Hoewel ik niet gewoon ben met grote hoeveelheden te werken, heb ik niet lang getwijfeld. Ik ging bakken voor mijn tweede petekindje!

Dus vanaf dan mocht (lees misschien wel 'moest') iedereen (behalve iedereen die zus kent) koekjes proeven tot ik een recept had dat iedereen ok vond. Dat is het bovenstaande. Want bij alle variaties die ik vond en bedacht, was er wel iemand die het te speciaal vond. Zelf ben ik (maar dat kon je zelf al bedenken als je een vorige post las) fan van appelsienschil in het deeg en heel pure chocolade rond het koekje. Sop daarvoor de helft van een afgekoeld koekje in gesmolten chocolade en leg geduldig weer neer op bakpapier tot de chocolade hard is.

Voor de doopkoekjes gebruikte ik een bloemvorm en een beervorm. Op de bloemen kwamen weer de zilveren pareltjes. En de beertjes gaf ik ogen met een klein beetje gesmolten pure chocolade die ik aanbracht met een tandenstoker.
Ondertussen zijn ze allemaal uitgedeeld.
Zus zei me telkens hoeveel mensen ze die week verwachtte en ik kon voor verse koekjes zorgen. Dat maakte het haalbaar.

Voor nooggevallen had ik deeg in de diepvries. Niet uitgerold deeg ging echt prima, maar de ingevroren vormpjes vind ik maar niets. Het uitzicht beviel me niet.

De koekjes gingen in een mooi doorschijnend zakje met een lentegroene strik errond en met een mooi etiketje met haar naam en geboortedatum erop.
Simpel maar voor mij bijzonder om het te mogen doen!
Ondertussen (bijna 4 maanden in ze nu) schonk de kleine meid al haar mooiste lach!

Deze koekjes kan je makkelijk met kinderen maken. De jongsten willen met plezier vormpjes kiezen en uitsteken. En zijn ze wat groter, dan kunnen ze telkens meer. Ik maakte ze ooit met een meisje dat moeite had met metend rekenen. Er valt dan heel wat te wegen, ook volle pakken ter vergelijking.
Tja, ik heb jarenlang lesgegeven in het eerste leerjaar, die 'leermicrobe' ben ik nog niet kwijt.

1 opmerking:

  1. wat een leuk idee Leen...je moet er maar op komen..

    grts
    frieke

    BeantwoordenVerwijderen